ทว่าเห็นพัดลิ่วเหอสลายหายไปกับตา นางยังปวดใจ นางยังไม่เห็นไพ่ตายของอาวุธเวทแก่นชีวิตชิ้นนี้เลย มันก็หายไปเช่นนี้
จินเฟยเหยารีบโยนกระเป๋าเก็บของใส่ในอกอย่างรวดเร็ว ไม่ได้ใช้ไฟนรกเผาเสื้อผ้ามีราคาทิ้ง เห็นทุกคนกำลังต่อสู้กันอย่างคึกคัก นางจึงปล่อยฟองแสงนรกออกมากลุ่มหนึ่งให้พวกมันแทรกซอนเข้าไปในพุ่มไม้ ไปหาเป้าหมายที่เล็งไว้ด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
ศิษย์สำนักจ้งเทียนแปดคน จินเฟยเหยากำจัดไปหนึ่งคนอย่างงงๆ ส่วนศิษย์สำนักอวิ๋นซานคนอื่นๆ คนหนึ่งกำลังรับมือกับศิษย์สำนักจ้งเทียน สยงเทียนคุนในฐานะที่เป็นศิษย์น้องกลับรับมือศิษย์สำนักจ้งเทียนสองคนตามลำพัง เผชิญหน้ากับผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานช่วงต้นสองคน สยงเทียนคุนรับมือได้อย่างปลอดโปร่งโดยที่หน้าไม่แดงหัวใจไม่เต้น
ระหว่างคนทั้งสาม เห็นเจตนาสังหารรูปดอกจวี๋ฮวากำลังจะชนะ สยงเทียนคุนอยู่กลางดอกจวี๋ฮวาราวกับผีเสื้อหลากสีร่ายรำ ด้านหนึ่งคือสัตว์ปิศาจเมฆขาวในธงเมฆขาว อีกด้านหนึ่งยังรับมือวิหคไฟในจอกสุรา ถึงจะใช้หนึ่งต้านรับสอง ทว่าความแข็งแกร่งก้ำกึ่งกัน กินกันไม่ลง ไม่อาจสังหารอีกฝ่ายในหนึ่งกระบวนท่า
ทุกคนต่อสู้พัวพันกันอุตลุด ผู้บำเพ็ญของสำนักจ้งเทียนไม่ทันสังเกตเห็นว่าจำนวนคนฝั่งตนเองหมดแล้วหรือไม่ ในเวลาที่สำคัญเช่นนี้ แบ่งแยกจิตใจเพียงเล็กน้อยก็อาจจะตายคาที่ได้ จึงไม่มีใครกล้าแบ่งแยกสมาธิไปตรวจสอบ ส่วนจินเฟยเหยาก็คลำทางมาถึงที่ใกล้ๆ สยงเทียนคุนอ
