ชักนำพลังวิญญาณเข้าสู่จุดตันเถียน
ผ่านไปอีกสองวัน จินเฟยเหยาลืมตาเอ่ยอย่างอับจนปัญญา “มิน่าเล่าผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณมีมากมาย คนที่สามารถสร้างฐานได้มีน้อยยิ่งกว่าน้อย ข้ากินยาสร้างฐานสองเม็ด คิดไม่ถึงว่ายังไม่สามารถกรอกจุดตันเถียนให้เต็มได้ ต้องใช้พลังวิญญาณและโชคดีมากเพียงใดกันแน่จึงสามารถสร้างฐานได้สำเร็จ”
ตอนนี้ในตัวของนางยังมียาสร้างฐานอีกสองเม็ด ถ้ากินอีกแล้วยังสร้างฐานไม่สำเร็จ จินเฟยเหยาไม่รู้ว่าตนเองยังมีหน้าเดินออกจากห้องฝึกบำเพ็ญหรือไม่ นางกัดฟันกลืนยาสร้างฐานทั้งสองเม็ดลงไป ในเมื่อมาถึงขั้นนี้ ถ้ากินสี่เม็ดแล้วยังล้มเหลว หรือว่าครั้งต่อไปต้องกินสิบเม็ดจึงสำเร็จ?
พอยาสร้างฐานสองเม็ดลงท้อง พลังวิญญาณอันร้อนลวกพุ่งออกมาท่วมท้นภายในร่างของนางทันที ตลอดร่างร้อนผ่าวจนเป็นสีแดง จินเฟยเหยารู้สึกตนเองมึนงงศีรษะพองโต สติรางเลือนอยู่บ้าง ราวกับจะถูกพลังวิญญาณเผาไหม้ตายได้ทุกเมื่อ
กินยาสร้างฐานสองเม็ดในคราวเดียวไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาสามารถกระทำได้
นางพยายามเรียกความกล้าชักนำพลังวิญญาณเหล่านั้นไม่ให้กระจัดกระจายอย่างสุดชีวิต ค่อยๆ เข้าสู่สภาพไม่รู้สึกตัว ทว่าภายในจุดตันเถียนยิ่งปรากฏความผิดปกติ ไฟนรกสีฟ้าดวงหนึ่งกำลังส่องแสงกระพริบตรงศูนย์กลางที่พลังวิญญาณรวมตัวกัน ที่แท้ภายในจุดตันเถียนยังมีไฟนรกดวงหนึ่งอยู่ คิดไม่ถึงว่าจะทำให้จินเฟยเหยาใช้การรับรู้ได้โดยไม่รู้ตัว
ไฟนรกดวงนี้คือแก
