่นแท้ไฟนรกที่จินเฟยเหยาดูดเข้าไป ยามนี้มันกระพริบรัศมีพร่างพราย พยายามดูดซับพลังวิญญาณเหล่านี้อย่างสุดชีวิต ก่อนหน้านี้พลังวิญญาณเข้ามารวมตัวตรงกลางอย่างช้าๆ ทว่าตอนนี้ถูกไฟนรกดูดซับอย่างบ้าคลั่ง ยิ่งมายิ่งเร็วขึ้น พลังวิญญาณที่ยาสร้างฐานปล่อยออกมายิ่งมายิ่งน้อยลง สุดท้ายพลังวิญญาณก็ถูกไฟนรกดูดซับจนหมดสิ้น
สุดท้ายภายในจุดตันเถียนทั้งหมดมีเพียงไฟนรกสีฟ้าดวงเดียว พลังวิญญาณและการรับรู้ทั้งหมดในตัวจินเฟยเหยาล้วนถูกสูบไป นางหมดสติไปเช่นนี้ นั่งสงบนิ่งและรอคอย
วันหนึ่งหลังจากผ่านไปสี่สิบกว่าวัน ไฟนรกที่รอคอยอย่างสงบนิ่งมาตลอดในจุดตันเถียนของจินเฟยเหยาเริ่มแผ่รัศมีเสียดแทงนัยน์ตาออกมา รัศมีคงอยู่ไม่นาน ไฟนรกพลันระเบิดออก หลังจากแสงรัศมีผ่านพ้นไป ภายในจุดตันเถียนค่อยๆ สงบลง ห้วงการรับรู้ปรากฏขึ้นในจุดตันเถียนของจินเฟยเหยา
นางสร้างฐานสำเร็จแล้ว
ห้วงการรับรู้ในจุดตันเถียน ด้านบนเป็นการรับรู้ที่เปลี่ยนรูปเป็นท้องนภา สอดรับกับพลังวิญญาณแห่งดิน กลายเป็นเมฆขาวแต่ละก้อน ลอยอยู่กลางอากาศอย่างอ่อนโยน ส่วนด้านล่างเป็นทะเลสาบสีฟ้า คลื่นน้ำสะท้อนแสงอาทิตย์ระยิบระยับงดงามอย่างยิ่ง
ยามนี้จินเฟยเหยาได้สติแล้ว กำลังอยู่ในห้วงการรับรู้ของตนเอง ลอยอยู่เหนือทะเลสาบสีฟ้าเข้ม พินิจรอบด้านอย่างตื่นเต้นยินดี
นางไม่รู้ว่าห้วงการรับรู้ของผู้อื่นเป็นเช่นไร ได้ยินว่าการรับรู้เป็นฟ้า พลังวิญญาณเป็นดิน มีรูปร่างไม่แน
