ียนงามก่นด่าพลันลุกพรวดจากพื้นพุ่งไปยังด้านล่างเวที ฝีเท้าหนักแน่นราวกับไม่ได้รับบาดเจ็บก้าวพรวดๆ เข้ามาในหอน้อยที่อยู่ด้านข้าง
จากนั้นเขาก็ตบหน้าสตรีผู้นั้นหลายฉาดด้วยความเร็วราวกับประกายไฟ ตบพลางเอ่ยด่าทอ “คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะกล้าสาปแช่งให้ข้าตาย? ถ้ามิใช่เพราะถูกเจ้าเป่าหูทั้งวันข้าจะมาเสี่ยงอันตรายที่นี่หรือ? ตอนนี้อยากให้ข้าตายเร็วๆ และปรารถนาสิ่งของของข้าอีก ข้าจะตบเจ้าให้ตาย”
ฉากนี้ทำให้ทุกคนจ้องมองอ้าปากค้าง นี่กำลังทำอะไรอยู่ ในขณะนี้เองผู้บำเพ็ญเซียนสตรีที่ถูกตบก็ได้สติคืนมา ถึงผู้อื่นจะทำงานอยู่ในหอเซียนงามก็เป็นผู้บำเพ็ญเซียนที่มีพลังบำเพ็ญเพียร ดังนั้นจึงไม่ยอมแสดงความอ่อนด้อยพลิกมือตบกลับไป
ทั้งสองคนเป็นผู้บำเพ็ญเซียนแท้ๆ คิดไม่ถึงว่าจะทั้งกัดทั้งเตะเหมือนมนุษย์ธรรมดา ต่อสู้กันจนกลิ้งตกลงมาจากหอน้อยแล้วมาสู้กันต่อบนสนามหญ้าด้านล่างเวที
จินเฟยเหยามองผู้บำเพ็ญเซียนที่ใกล้จะสิ้นใจเมื่อครู่อย่างหมดวาจา ตอนนี้อยู่บนสนามหญ้าอย่างฮึกเหิมต่อสู้กับสาวงามจากหอเซียนงามอย่างสนิทชิดเชื้อ นางคิดนิดหนึ่งแล้วมองผู้บำเพ็ญเซียนหมวกสีเงินที่รับหน้าที่ตัดสิน ผู้บำเพ็ญเซียนสวมหมวกสีเงินเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “จินเฟย จอมพลังวัชระไร้เทียมทาน ชนะ”
หลังจากยืนยันว่าจินเฟยเหยาชนะ เขาก็กวักมือเรียกด้านล่างเวที มีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณกลุ่มหนึ่งพุ่งมา ทุบตีคนทั้งสองที่กำลังต่อสู้กันอย่างรุนแรง
