ำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณในสำนักเฉวียนเซียนมีมากมาย เขายังส่งกำหนดการประลองให้หลี่เอ้อร์เกินทันที เวลาคือวันที่สองยามเว่ย[2] หลี่เอ้อร์เกินได้รับข่าวก็รีบแล่นไปหาเซียนสตรีผู้นั้นที่หอสาวงาม ตอนกลับมาก็เป็นเวลาค่ำมืดแล้ว
วันที่สอง จินเฟยเหยาไม่ได้ไปดูการประลองของหลี่เอ้อร์เกิน นางยุ่งอยู่กับการศึกษายันต์ซ่อนกาย วิ่งไปร้านยันต์ซื้อสิ่งของที่เกี่ยวข้อง
วาดยันต์ชั้นต่ำไม่ต้องใช้ฝีมือและวัสดุที่ซับซ้อน แต่เพราะอัตราความสำเร็จต่ำ เทียบกับการหลอมยาแล้วไม่ค่อยได้กำไรนักจึงทำให้ยันต์ชั้นสูงมีราคาแพงและมีสินค้าน้อย ทั้งการวาดยันต์ที่แพร่หลายออกไปภายนอกมีเพียงวิธีการวาดยันต์ชั้นต่ำ ส่วนยันต์ชั้นสูงล้วนเป็นสิ่งที่ทำด้วยตนเองไม่เผยแพร่ออกไปภายนอก
เรื่องเหล่านั้นเป็นสิ่งที่จินเฟยเหยารู้มาจากการเปิดอ่านหนังสือยันต์เบื้องต้นในร้านยันต์ นี่เป็นร้านยันต์อันดับต้นๆ ของเมืองลั่วเซียน ด้านในมีวิธีการสร้างยันต์ขาย และมีวิธีการสร้างยันต์เดินทาง ยันต์อัคคี ยันต์เพลิง ยันต์ลูกศรน้ำแข็งที่ใช้เป็นประจำและยันต์ชั้นต่ำต่างๆ
นางเคยสอบถามเจ้าของร้านเรื่องยันต์ซ่อนกาย คิดไม่ถึงว่าจะเป็นยันต์ระดับสี่ ทั้งยังไม่มีสินค้าเลย จินเฟยเหยาแอบยินดี ยันต์ระดับสี่ขายใบละหลายร้อยศิลาวิญญาณก็ไม่เกินเลยสักนิด ต่อไปตั้งใจฝึกฝนให้ดี อาศัยฝีมือนี้หากินคงไม่มีปัญหา
วาดยันต์จำเป็นต้องมีพู่กันและกระดาษยันต์เปล่าๆ ยังมีสิ่งที่สำคัญที่สุด
