ลองถูกรื้อถอนไปนานแล้ว เดินตามเส้นทางไปทางตะวันออกครึ่งวัน ในที่สุดก็มาถึงเนินลาดเอียง
นี่เป็นสถานที่มีพุ่มไม้หนาแน่น เส้นทางไม่น่าเดินเลยสักนิด รอบด้านล้วนเป็นพุ่มไม้เตี้ยๆ พอแทรกเข้าไปในพุ่มไม้ก็มองไม่เห็นแม้กระทั่งเงาร่างคน
“ในข่าวสารบอกว่า มีคนพบร่องรอยของสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณรอบๆ ที่นี่ ทุกคนค้นหาและตรวจสอบที่อยู่ของสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณโดยรอบตามการแบ่งกลุ่ม ถ้าหาสัตว์เพาะเลี้ยงวิญญาณพบ ให้จุดพลุแจ้งข่าวทุกคน” อู๋เฮ่าคงตรวจสอบสภาพแวดล้อมรอบด้าน จากนั้นจึงมอบหมายภารกิจ ทุกคนเห็นด้วย
ทว่าจินเฟยเหยากลับไม่ยินยอม นางเอ่ยคัดค้านเสียงดัง “หัวหน้า ข้าไม่อยากทำงานกับซานเชียนจื่อ เขาทำตัวชั่วร้ายกับคนอื่น เคล็ดวิชาก็แปลกประหลาด อีกทั้งพวกเราสองคนยังรู้สึกขัดตากันอย่างบอกไม่ถูก ถ้าทำงานกับเขาแล้วเขาเกิดเรื่องขึ้น ต้องสงสัยข้าแน่ๆ” ไม่รอให้อู๋เฮ่าคงแสดงออก ซานเชียนจื่อก็เอ่ยขึ้นอย่างอึมครึมด้วยน้ำเสียงดุจปิศาจร้าย “หัวหน้า สตรีผู้นี้คิดจะแย่งชิงสิ่งของของข้า เจ้าให้ข้ากับนางอยู่ด้วยกัน เป็นเพราะข้าทำร้ายหัวหน้าบาดเจ็บตอนต่อสู้กันหรือไม่ จึงทำให้เจ้าพลาดการประลองไปสองรอบ ดังนั้นเจ้าจึงจงใจทำให้ข้าลำบากใจ”
“พวกเจ้าสองคนทะเลาะอะไรกัน ให้พวกเจ้าสองคนอยู่ด้วยกันก็อยู่ด้วยกันสิ ถ้าคิดว่าตนเองมีความสามารถมากนัก ก็ไปคนเดียว จินเฟยเหยา ข้าไม่มีกำลังคนให้เจ้า เจ้าไปคนเดียวได้ตามสบาย สตรีพบสัตว์เพา
