รอบ มองดูข้างนอกข้างในไม่หยุด
ชั้นหนึ่งมีห้องรับแขกเล็กๆ ยามนี้ยังมีกลิ่นหอมของไม้แผ่กำจาย แม้แต่ประตูก็สลักลวดลาย ด้านซ้ายมีห้องเล็กๆ บนกำแพงสามด้านทั้งหมดทำตัวเป๋าเก๋อ[1] จินเฟยเหยาวางขวดเคลือบสองใบที่บรรจุยาสร้างฐานไว้ด้านบนอย่างโอ้อวด ชื่นชมอยู่ครู่หนึ่ง นางก็เก็บขวดเคลือบคืนลงในกระเป๋าเก็บของ วางไว้ที่นี่นางไม่วางใจ ผู้ใดจะรู้ว่าพั่งจื่อจะฟื้นขึ้นมากินหรือไม่
ด้านขวามีห้องเล็กกว่าหน่อย จินเฟยเหยาเตรียมใช้เป็นห้องหลอมยา ขอเพียงสร้างฐานสำเร็จก็จะสามารถใช้เพลิงแท้หลอมยาได้ ต่อให้เป็นห้องที่สร้างจากไม้ก็คงไม่ถูกเผาเสียหาย แต่ถ้าเตาหลอมระเบิดก็ไม่แน่
เดินขึ้นบันไดในห้องรับแขกมาถึงชั้นบน มีดาดฟ้าซึ่งกินพื้นที่ว่างครึ่งหนึ่ง บริเวณที่เหลือสร้างเป็นห้องข้างสองห้อง ห้องของจินเฟยเหยามีเตียงและตู้ ยังมีโต๊ะเครื่องแป้งที่จำเป็นสำหรับสตรี เพียงแต่ตอนนี้กระจกบนโต๊ะเครื่องแป้ง ถูกนางใช้ผ้าผืนหนึ่งคลุมไว้
ห้องติดกันเป็นห้องของพั่งจื่อ จินเฟยเหยาไปหาคนทำตะกร้าขนาดใหญ่ให้โดยเฉพาะ ด้านในปูฟูกหนา พั่งจื่อถูกนางวางไว้ในตะกร้า ถึงแม้ที่นี่จะไม่ใช่สถานที่ที่ดีเป็นพิเศษ ทว่าอย่างไรก็สบายกว่าในกระเป๋าสัตว์ภูติ
บนดาดฟ้าจัดวางเก้าอี้โยกตัวหนึ่ง จินเฟยเหยานอนอยู่ในนั้นอย่างสบายอกสบายใจ โยกเบาๆ มองทิวทัศน์ในอ่างมายาจิ่งเทียน รู้สึกสุขสบายอย่างยิ่ง ทว่าโยกไปครู่หนึ่ง นางพลันรู้สึกหงุดหงิด ทิวทัศน์ที่นี่แย
