เพ็ญเซียนสตรีอันงดงามแถวหนึ่งสวมชุดเทพธิดาขลิบสีทองยืนอยู่สองฟากข้างของแท่น มองอย่างสงบนิ่งไม่เอ่ยวาจา ดูมีท่วงทีอย่างยิ่ง
ส่วนผู้บำเพ็ญเซียนห้าร้อยคนที่ได้รับยาสร้างฐาน ก็มาถึงลานประลองเป็นตายแต่เช้า บางคนไม่รู้ว่ากำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ หลังจากการประลองสิ้นสุดลงก็อยู่ในลานประลองเป็นตายตลอดเวลา ไม่ยอมไปสถานที่อื่น เพราะว่าส่วนมากพวกเขาเป็นผู้บำเพ็ญเซียนอิสระ จินเฟยเหยาเดาว่าคนเหล่านี้เกรงว่าออกไปจะถูกคนสังหารหรือไม่วางใจกลัวว่าจะเสียแรงเปล่าไม่ได้ยาสร้างฐาน
ตอนนี้ทุกคนยืนอยู่บนเวทีอย่างเป็นระเบียบ สายตาจับจ้องขวดเคลือบที่อยู่บนโต๊ะอย่างเร่าร้อน การแสดงออกของบรรดาผู้บำเพ็ญเซียนแต่ละคนก็ต่างกันไปคนละแบบ บางคนตื่นเต้นอย่างยิ่ง เหลียวซ้ายแลขวาไม่หยุด คิดจะหาคนมาคุยผ่อนคลายอารมณ์ตึงเครียด บางคนก็หลับตาผ่อนคลายราวกับไม่ใส่ใจยาสร้างฐาน ที่จริงใครจะรู้ว่ากลัวถูกผู้อื่นมองออกว่าตนเองตื่นเต้นหรือไม่จึงแสร้งวางท่า ศิษย์สำนักใหญ่และตระกูลใหญ่มีสีหน้าสงบนิ่ง ไม่รู้ว่าคนเหล่านี้มาเข้าร่วมการประลองเพื่อสังหารคนหรือชิงยาสร้างฐาน
ส่วนหลิ่วฉี่ปอทั่วร่างถูกพันอย่างแน่นหนา ยืนอยู่กับจินเฟยเหยาอย่างลำบากอยู่บ้าง รอคอยอย่างสงบ
เวลาที่รอคอยยาวนานเกินไป ทั้งสองคนพูดคุยกันเรื่อยเปื่อยอย่างเบื่อหน่าย
“สหายเซียนหลิ่วครั้งนี้หลังจากกลับไป น่าจะต้องปิดด่านกักตนทะลวงขั้นสร้างฐานแล้วสินะ?” จินเฟยเหยาเอ่ยถามหลิ่วฉ
