หญ่ ทว่าบรรดาคุณชายเลือดร้อนเหล่านี้กลับไม่เกรงกลัว ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานที่ไร้ชื่อเสียงและอำนาจนับเป็นตัวอะไร ถ้าเขากล้าลงมือ ก็ย่อมต้องมีผู้อาวุโสในตระกูลสกัดขัดขวาง ผู้ใดเกรงกลัวเล่า
“ผู้อาวุโส เหตุใดเจ้าต้องเข้าข้างเขา เจ้าอย่าลืมสิ ตระกูลของเราไม่ใช่ตระกูลเล็กๆ ถ้าเจ้าไม่ให้พวกเราเข้าไป วันหน้าอยู่ในเมืองลั่วเซียนต้องระวังตัวหน่อย” คนตระกูลเจ้าไม่ยอมแสดงความอ่อนแอ ข่มขู่กลับไป
ที่จริงพวกเขาเพิ่งบุกเข้ามาก็ถูกผู้บำเพ็ญเซียนหมวกสีเงินสกัดเอาไว้ ก็รู้สึกเสียใจนิดๆ อย่างไรเสียก็เป็นกิจการของตำหนักลั่วเซียนและหอฝูหลิง สามารถหาโอกาสถอยได้ชัดๆ เพราะมีคนกำลังจุดเพลิงโทสะพวกเขาไม่หยุด จึงทำให้คุณชายกลุ่มนี้สงบจิตใจไม่ไหว
คนที่จุดเพลิงโทสะของพวกเขาอยู่ตลอดเวลาคือจินเฟยเหยา ตั้งแต่คนตระกูลเจ้าบุกเข้ามาในลานประลองจนโต้เถียงกันอยู่นาน จินเฟยเหยาแค่เงยหน้าขึ้นมองแวบเดียว จากนั้นก็ก้มศีรษะจัดการกับเหรียญทองบนเวทีตลอด เห็นได้ชัดว่าพวกเขาพุ่งเป้ามายังนาง นางกลับทำเหมือนไม่มีเรื่องราวใดทำให้บุตรหลานตระกูลเจ้ากลุ่มนี้มีโทสะแทบตาย
จินเฟยเหยาไม่สนใจคนเหล่านี้ กำลังเก็บกวาดบนเวทีอย่างยินดีปรีดา ทองคำ ต่อให้ไม่มีค่าในโลกแห่งการบำเพ็ญเซียน ทว่าในโลกมนุษย์ล้วนเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องการ ถ้าต่อไปสร้างฐานไม่ได้ ทองคำเหล่านี้ก็เพียงพอให้ตนเองร่ำรวยนั่งกินนอนกินในโลกมนุษย์ไปชั่วชีวิต คนโง่งมจึงไม่ต้องการ
