อื่นพุ่งเข้ามา ขาหน้าของพั่งจื่อก็จะตบมันลอยไป เหมือนงูภูติเหล่านี้ถูกปากของพั่งจื่อมาก มันจึงกินอย่างรวดเร็ว ความเร็วของลิ้นในการจับงูภูติยิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ เห็นเงาสายแล้วสายเล่า
หลี่หยวนเจิ้งมองกบผานอวิ๋นตัวนี้อย่างตื่นตระหนก คิดไม่ถึงว่าจะไม่เกรงกลัวศัตรูตามธรรมชาติของมัน เห็นงูภูติเป็นเส้นบะหมี่กลืนลงไปทั้งเป็น
เห็นจำนวนงูภูติบนเวทีน้อยลงทุกที หลี่หยวนเจิ้งก็ร้อนใจ นี่เรียกว่าการประลองที่ไหน นี่คือส่งตัวไปเป็นอาหารต่างหาก เขาเป่าตี๋ทันที ให้ฝูงงูอยู่ห่างจากกบผานอวิ๋นประหลาดตัวนั้น แล้วไปโจมตีจินเฟยเหยาที่นั่งมองอยู่ทางด้านข้างแทน
งูภูติได้รับคำสั่ง ก็เปลี่ยนเป้าหมายเป็นจินเฟยเหยา พวกมันเลื้อยบนเวทีอย่างรวดเร็ว กรูกันมาพุ่งเข้าใส่จินเฟยเหยาอย่างต่อเนื่อง เลี้อยมาถึงด้านหน้าพุ่งขึ้นไปอย่างขยันขันแข็ง ทั้งหมดถูกกดลงบนฟองแสงนรก
เสียงดังชี่ๆ งูที่ถูกกดลงเบื้องล่างไม่มีแม้แต่โอกาสดิ้นรน ก็ถูกฟองแสงนรกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา งูที่อยู่ด้านบนก็แตกซ่าน หลบไปอยู่ไกลๆ ไม่สนใจว่าตี๋จะเป่าอย่างไรก็ไม่ยอมเข้าใกล้จินเฟยเหยาอีกแม้แต่ครึ่งก้าว
ส่วนพั่งจื่อตวัดงูภูติราวกับพายุเหมือนกวาดล้างครั้งใหญ่ หลี่หยวนเจิ้งกัดฟันนำงูภูติที่เตรียมไว้ใช้ตอนการแข่งขันรอบตัดสินออกมา
พอเปิดกระเป๋าสัตว์ภูติออก งูยักษ์ดุร้ายยาวห้าจั้งตัวหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นบนเวที ตลอดร่างสีดำสนิท ด้านบนเต็มไปด้วยลวดลายเหรียญ
