นสัตว์ภูติขั้นสามที่ตัวใหญ่โตเช่นนี้ มันคิดจะไม่ขยับก็ลำบาก งูภูติเงินทองมองเห็นพั่งจื่อ ขนาดของกบผานอวิ๋นตัวนี้ใหญ่มาก ราวกับเป็นอาหารที่มีขนาดสำหรับมันโดยเฉพาะ
กบผานอวิ๋นธรรมดาตัวเล็กเกินไป ปกติมันกินคำละหลายสิบตัว ยังไม่ได้ลิ้มรสก็กลืนลงไปแล้ว เห็นเบื้องหน้ามีกบผานอวิ๋นที่มีขนาดพอเหมาะพอดี งูภูติเงินทองไม่ต้องให้หลี่หยวนเจิ้งสั่งการ ก็อ้าปากขนาดยักษ์พุ่งเข้าใส่พั่งจื่อ
“ตูม”
หลังจากเสียงดังสนั่นผ่านพ้นไป ตรงที่พั่งจื่อยืนอยู่ก่อนหน้านี้ถูกงูภูติเงินทองกระแทกจนเป็นหลุมขนาดใหญ่ มันผงกหัวขึ้นในปากมีเศษหินติดมา พบว่าพั่งจื่อกระโดดไปอยู่ที่เวทีอีกส่วนแล้ว ดังนั้นจึงพุ่งเข้าใส่อีก
อย่าเห็นว่าตัวของงูภูติเงินทองมีขนาดใหญ่ ทว่าความเคลื่อนไหวกลับรวดเร็วอย่างยิ่ง ไล่ตามพั่งจื่ออย่างบ้าคลั่งบนเวที กระแทกบนเวทีจนเป็นหลุมใหญ่น้อย หลี่หยวนเจิ้งเดิมทีคิดจะให้งูภูติเงินทองโจมตีจินเฟยเหยาก่อน ถ้าเจ้านายตายแล้ว อย่างไรสัตว์ภูติก็เป็นเนื้อที่ปล่อยให้พวกเขาเข่นฆ่าได้ตามใจ ตอนนี้กลับไล่ตามแต่กบผานอวิ๋นเรียกว่าอะไร
ทว่าเห็นท่าทางตื่นเต้นยินดีของงูภูติเงินทอง เขาก็ไม่กล้าไปยั่วโทสะมัน ถ้ามันโกรธขึ้นมา แล้วกลืนตนเองลงไปจะทำอย่างไร อีกทั้งมันยังทำให้บรรยากาศบนเวทีอึมครึมไปหมด ก้อนหินปลิวว่อน ฝุ่นละอองปกคลุมไปทั่ว ไม่รู้ว่าต้องต่อสู้อย่างไรดี พั่งจื่อถูกงูภูติเงินทองไล่ตามจนหงุดหงิด ในขณะที่หลบหนี พลันพล
