เอาไว้
นำดาบผีเสื้อสวรรค์แม่ลูกชุดสิบหกเล่มออกมา ผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชาถือดาบหลักไว้ในมือ ดาบลูกลอยอยู่รอบกาย สะสมพลังรอคอยซานเชียนจื่อ
ทุกคนรอคอยให้ซานเชียนจื่อลงมือ ทว่ารออยู่นาน เห็นผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชาที่โอบล้อมด้วยไอสีเขียวยืนอยู่บนเวทีคนเดียว นอกจากผู้ตัดสินที่บินอยู่กลางอากาศ คนอื่นๆ ต่างไม่รู้ว่าซานเชียนจื่อยังอยู่บนเวทีหรือไม่ ทว่าผู้ตัดสินไม่ได้บอกให้การประลองสิ้นสุด เช่นนั้นแสดงว่าเขายังอยู่บนเวที เพียงแต่ยังไม่ลงมือ
“เร็วหน่อยได้หรือไม่ รออะไรอยู่?” จินเฟยเหยาพึมพำอย่างไม่พอใจ ดวงตากลับไปกล้าเบนไปจากเวทีแม้แต่น้อย เกรงว่าการประลองจะสิ้นสุดลงในชั่วพริบตา อีกทั้งตนเองยังเดิมพันข้างซานเชียนจื่อไว้ยี่สิบศิลาวิญญาณ จะขาดทุนหมดไม่ได้นะ
ทว่าตอนที่ทุกคนรอจนหมดความอดทน ผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชาพลันขยับ เห็นมีดลูกผีเสื้อสวรรค์บินหมุนวนอย่างรวดเร็ว ระหว่างมีดบินเกิดประกายไฟส่งเสียงดังเพี๊ยะพะ ทุกคนมองเห็นไม่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น ก็เห็นด้านล่างเท้าของผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชามีผลึกน้ำแข็งสาดกระจายอยู่เต็มพื้น คิดไม่ถึงว่าแม้แต่เวทธนูน้ำแข็งก็ยังซ่อนกายได้ นี่เป็นเวทซ่อนกายแบบใดกัน ภายในใจจินเฟยเหยาเต็มไปด้วยความสงสัย
ทันใดนั้น มีดผีเสื้อสวรรค์ตัวลูกของผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชาก็บินทะลุไอสีเขียวไปยังมุมหนึ่งบนเวที ในเวลาชั่วประกายไฟ มีดผีเสื้อสวรรค์ตัวลูกก็ฟาดฟันวุ่นวายอยู่ที่เดิมครู่หนึ่ง จากนั้นบินกล
