ับมาข้างกายผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชาอีกครั้งในพริบตา
สถานที่ซึ่งมีดผีเสื้อสวรรค์ตัวลูกฟาดฟัน บนพื้นที่ว่างเกิดการกระเพื่อมของพลัง ใบหน้าชั่วร้ายของซานเชียนจื่อปรากฎขึ้น บนร่างของเขาถูกมีดผีเสื้อสวรรค์ตัวลูกฟัน เต็มไปด้วยบาดแผลเลือดหยดติ๋งๆ
“อา!” จินเฟยเหยาเห็นเช่นนี้ อดร้องออกมาไม่ได้ ศิลาวิญญาณยี่สิบก้อนที่นางลงเดิมพันไว้ หรือว่าจะเสียพนันไปเช่นนี้?
ซานเชียนจื่อนั่งยองๆ อยู่บนพื้น หอบหายใจ จ้องมองผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชาในไอสีเขียวอย่างดุร้าย เขาคิดไม่ถึงว่า เจ้าคนที่อยู่ตรงข้ามจะใช้ไอพิษมาป้องกัน ทำให้ตนเองเข้าใกล้ไม่ได้
“ถึงเวทซ่อนกายของเจ้าจะร้ายกาจ เพียงแต่น่าเสียดายที่เจ้าทำลายไอพิษของข้าไม่ได้ ได้แต่ใช้ผลึกน้ำแข็งมาโจมตีข้า ท่าทางเจ้าจะใช้ได้แต่เวทชนิดนี้ ขอเพียงลอบโจมตีไม่ได้ เจ้าก็ได้แต่รอความตาย”
ผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชาใช้มือกุมมีดผีเสื้อสวรรค์ตัวแม่ ชี้ซานเชียนจื่ออย่างเย่อหยิ่ง
“ฮึ” ซานเชียนจื่อหัวเราะเสียงเย็นชา พลิกมือนำถุงผ้าสีเทาที่ไม่สะดุดตาใบหนึ่งออกมา เขาดึงเชือกที่ปิดปากถุงผ้าทิ้ง ถุงผ้าลอยขึ้นกลางอากาศ เปิดปากถุง ดูดควันสีเขียวอย่างบ้าคลั่ง
ควันพิษสีเขียวของผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชา ถูกถุงของซานเชียนจื่อดูดเข้าไปหมดในพริบตา จากนั้นซานเชียนจื่อก็แสยะยิ้มชั่วร้ายเดินเข้าไปในความว่างเปล่า ผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชาเจ็บปวดแทบตาย เขารวบรวมไอพิษเหล่านั้นมาอย่างยากลำบาก ไม่มีการป้องกันของไอ
