พิษ ผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชาได้แต่ตีหน้าขรึม ใช้โล่ธารม่วงเปิดม่านแสงคุ้มครองรอบด้าน
ดาบผีเสื้อสวรรค์ตัวลูกบินร่ายรำอยู่รอบด้านโดยไร้นัยน์ตา ผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชาเคลื่อนไหวช้าๆ บนเวที ขอเพียงซานเชียนจื่อลงมือ ก็จะสามารถหาร่างของเขาพบอีกครั้ง
ทันใดนั้น พื้นที่ว่างข้างเท้าของผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชาก็มีการกระเพื่อมของพลัง ซานเชียนจื่อเหินร่างออกมาจากใต้เท้าของเขาดุจภูติพราย พอผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชาหันไปฟาดฟันดาบผีเสื้อสวรรค์แม่ลูกใส่ โล่ธารม่วงก็ขยับไปอยู่ด้านข้างในพริบตา ทว่าความเคลื่อนไหวของซานเชียนจื่อรวดเร็วกว่า แต่ละมือถือหนามแหลมยาวหนึ่งฉื่อปักเข้าใส่ทรวงอกของผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชา
หนามแหลมแทงทะลุม่านแสงได้อย่างง่ายดาย มือขวาของเขาแทงทรวงอกด้านหน้า แล้วพลิกตัวเปลี่ยนมือใช้หนามแหลมในมือซ้ายปักเข้าไปด้านหลัง ตอนพลิกตัวยังใช้เท้าเตะโล่ธารม่วงหนึ่งที หลังจากสองอึดใจ ส่วนหางของหนามแหลมก็พ่นโลหิตสดสองสายออกมา โลหิตสดของผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชาพุ่งออกมาตามหนามแหลม
เปิดรูปล่อยโลหิต! ม่านตาของจินเฟยเหยาหดเล็กลง เป็นอาวุธสองชิ้นที่แหลมคมจริงๆ มองดูโลหิตสดพุ่งสูงหนึ่งจั้งกว่า ต้องไม่ใช่แค่เพียงเปิดรูปล่อยโลหิตธรรมดาแน่ อาวุธสังหารอันคมกริบ
“อั่ก”
ผู้บำเพ็ญเซียนเย็นชาอ้าปาก ใบหน้าแลดูแข็งทื่อยิ่งขึ้น ล้มลงบนเวทีอย่างแรง หนามแหลมบนทรวงอกยังมีโลหิตพุ่งออกมาไม่หยุด อาวุธเวทที่เหมือนหนอนดูดโลหิตเช่นนี้ ดูดหยาด
