หัวไปทันที” ผู้ตัดสินที่อยู่กลางอากาศ มองการประลองที่ยังไม่เริ่ม เวทีก็ถูกเจ้าโง่คนนี้ทุบจนแตกเป็นสามส่วน อดมีเพลิงโทสะแผดเผา คำรามใส่เขาไม่ได้
ทว่าเจ้าหมอนี่หยิ่งยโสเป็นที่สุด เงยหน้าขึ้นมองกลางอากาศแล้วเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “เวทีเล็กๆ ที่สร้างจากหินแห่งหนึ่ง รอข้ากำจัดเจ้าเด็กนี่ก่อน ข้าจะทำให้ดีกว่านี้”
“พวกเจ้าสองคนรีบเริ่มประลอง จากนั้นก็ไสหัวไป” ไม่รอหอฝูหลิงให้สัญญาณ ผู้ตัดสินก็คำรามใส่พวกเขาสองคนอย่างฉุนเฉียว
“รับกระบวนท่า” สองมือของชายร่างกำยำร่ายรำค้อนยักษ์ที่มีขนาดใหญ่เหมือนช้างสองตัว กระแทกใส่จินเฟยเหยาอย่างแรง
“ตายเสียเถอะ” จินเฟยเหยาพลันคำรามอย่างเดือดดาล กำปั้นจุดแสงสีฟ้าขึ้น แล้วชกไปบนค้อนอย่างแรง ลมหมัดระเบิดออก พัดอย่างบ้าคลั่ง หมัดและค้อนของคนทั้งสองกระทบกันบนเวทีที่เสียหาย
“คิดจะใช้หมัดกับค้อนยักษ์ของข้า เจ้าอ่อนหัดเกินไป” ชายร่างกำยำถือค้อน หัวเราะดังลั่น ส่วนจินเฟยเหยาพลันเก็บหมัดอย่างกะทันหัน เอ่ยเสียงเย็นชา “เจ้าสิอ่อนหัดเกินไป”
