บนถนนใหญ่ทุกสายของเมืองลั่วเซียน มีผู้บำเพ็ญเซียนเบียดเสียดอยู่เต็มไปหมด สองฟากข้างมีแผงขายของแบกะดินนานาชนิดตั้งอยู่เต็มไปหมดอย่างควบคุมไม่ได้ เสียงต่อรองราคาและโต้เถียงกันดังไม่หยุด คนที่ตั้งแผงขายของมีทุกประเภท ผู้บำเพ็ญเซียนและคนธรรมดาทั้งหมดเบียดเสียดอยู่ด้วยกัน นักต้มตุ๋นก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย
“พวกเจ้ารู้จักสินค้าหรือไม่ ถึงกับพูดว่าสิ่งของของข้าเป็นของปลอม เจ้าพวกไม่รู้จักโลกกว้างของโลกระดับดิน” มีเสียงโต้เถียงดังมาจากในกลุ่มคนที่อยู่ไกลๆ
จินเฟยเหยาส่ายศีรษะ เจอคนขายของปลอมอีกแล้วสินะ คนที่ซื้อสิ่งของมีมากมาย คิดจะหาของจริงยิ่งยากมากขึ้น ฝีมือการทำของปลอมยิ่งสูงส่งขึ้นทุกที แม้แต่ยอดฝีมือเองก็ยังไม่แน่ว่าจะดูออกว่าเป็นของปลอม โดยพื้น ฐานแล้วการโต้เถียงมีอยู่ทุกวัน ขนาดต่อสู้กันขึ้นมาตำหนักลั่วเซียนก็มาไม่ทัน วันหนึ่งมีเหตุการณ์ต่อสู้กันเกินร้อยคดี คนเหล่านี้จึงยุ่งวุ่นวายอย่างยิ่ง
“ตาเฒ่า เจ้าพูดโกหกสินะ อ่างผุๆ ใบหนึ่ง เจ้าถึงกับกล้าบอกว่าเป็นของวิเศษพื้นที่มิติ ไม่มีพลังวิญญาณสักนิด คิดจะหลอกใคร พื้นที่มิติเป็นของล้ำค่าอันแปลกประหลาด คนอย่างเจ้าจะนำออกมาขายตามใจชอบได้อย่างไร ถ้าเป็นความจริง เกรงว่าเจ้าคงซ่อนไว้นานแล้ว”
พื้นที่มิติ? จินเฟยเหยาชะงักฝีเท้า นี่เป็นของดี โลกหนานซานมีแค่ในหมู่ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ไม่กี่ชิ้น ของสิ่งนี้จะปรากฏขึ้นบนแผงแบกะดิน ทว่าเนื่องจากสงสัย
