สิ่งนี้ก็ได้ เจ้าลองคิดดูสิ เป็นกบเหมือนกัน ถ่ายเป็นหินเป็นทรายเหมือนกัน ก็เป็นชนิดเดียวกันมิใช่หรือ” เห็นจินเฟยเหยายังลังเล เขาก็ตบอกรับรอง “เจ้าวางใจ ต้องใช้ได้แน่นอน พลังการบำเพ็ญเพียรของเจ้าสูงกว่าข้าหนึ่งขั้น ด้วยท่าทางดุร้ายของเจ้า ข้าไม่กล้าหลอกเจ้าหรอก”
“เช่นนั้นคำถามสุดท้าย เหตุใดเจ้าจึงไม่ขายของสิ่งนี้ให้ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นหลอมรวมหรือขั้นกำเนิดใหม่ ตามที่เจ้าว่ามา ถ้าเป็นพื้นที่มิติจริง เกรงว่าพวกเขาคงจะแย่งชิงกัน”
สายตาของชายชราเป็นประกาย จากนั้นก็คอตกเอ่ยอย่างโกรธแค้น “ก่อนหน้านี้ข้าก็คิดแบบนี้ ทว่าคนเฝ้าประตูเหล่านั้นขนาดประตูใหญ่ยังไม่ให้ข้าเข้าไป ได้ยินว่าข้าจะขายพื้นที่มิติ ยังคิดทุบตีข้า บอกว่าข้าเป็นตาเฒ่านักต้มตุ๋น สหายเซียนท่านนี้ เจ้าดูสิข้าเหมือนนักต้มตุ๋นหรือ?”
จินเฟยเหยาพยักหน้า “เหมือน มองอย่างไรก็เหมือน แต่เจ้าเหมือนหรือไม่เหมือนเกี่ยวอะไรกับข้าด้วย เอาอ่างมายาจิ่งเทียนของเจ้าให้ข้า ข้าตัดสินใจซื้อ”
จากนั้นนางนำถุงเก็บของใบหนึ่งออกมาโยนไปให้โดยไม่พูดอะไรสักคำ
