ยงเนียงตวาดอย่างเดือดดาล อานุภาพกดดันของเฒ่าเหลยถูกสะบั้นในพริบตา และยังเกือบจะถูกพลังของตนเองย้อนกลับมากลืนกิน
หลี่ว์เหนียงเนียงมีสีหน้าเย็นชา เอ่ยอย่างหมดความอดทน “เรื่องนี้กระจ่างแล้ว คนของเจ้าฝีมือไม่เอาไหนเอง โทษว่าผู้อื่นไม่ได้ สำนักเฉวียนเซียนเราจะไม่ปล่อยสำนักมารไปแม้แต่คนเดียว และจะไม่ให้คนอื่นใส่ความคนในสำนักว่าเป็นสำนักมารด้วย อี้จือ ส่งนางกลับไปรักษาบาดแผล”
“เจ้าค่ะ” อี้จือที่พยุงจินเฟยเหยา ตอบรับเสียงดังฟังชัด พยุงจินเฟยเหยาเดินลงจากหอ
เฟิงผอจื่อและเฒ่าเหลยคิดไม่ถึงว่า หลี่ว์เหนียงเนียงที่มีพลังการบำเพ็ญเพียรแค่ขั้นหลอมรวมช่วงกลาง ยามต่อกรกับพลังกดดันขั้นหลอมรวมช่วงปลายของเฒ่าเหลย เพียงแค่ตวาดเบาๆ ก็โจมตีพลังกดดันของเฒ่าเหลยให้ล่าถอยไปได้ ท่าทางความแข็งแกร่งของสำนักเฉวียนเซียน จะลึกล้ำเหมือนที่เล่าลือกันจริงๆ ถ้าสามารถผูกสัมพันธ์กับสำนักเช่นนี้ได้ก็ดี
เห็นจินเฟยเหยาที่ร่างกายอ่อนแอถูกพยุงลงจากหอไป คนทั้งสองที่ถูกความแข็งแกร่งของหลี่ว์เหนียงเนียงและอิทธิพลของสำนักเฉวียนเซียนควบคุม ได้แต่เบิกตามองดูนางจากไป เพียงแต่ความเจ็บปวดในการสูญเสียบุตรชาย ถูกถ่ายเทลงบนร่างของจินเฟยเหยาทั้งหมด คนก็เป็นเช่นนี้ ต่อหน้าผู้แข็งแกร่งและผู้อ่อนแอ เพียงแค่กล้ารังแกคนอ่อนแอ ครั้งนี้จินเฟยเหยาจึงกลายเป็นเป้าหมายอย่างอธิบายไม่ได้
อี้จือพยุงจินเฟยเหยามาถึงด้านล่างหอ ผ่านสวนดอกไม้เล็กๆ มาถึงห้
