างก็ไม่คิดจะสิ้นเปลืองศิลาวิญญาณอีก ฟักออกมาอย่างไรก็อย่างนั้นเถอะ
เพิ่งคิดเช่นนี้ ก็ได้ยินไข่มีเสียงดัง ‘แคร่ก’ มีรอยแตกสายหนึ่งปรากฏบนเปลือกไข่ บังเอิญขนาดนี้เชียว คิดไม่ถึงว่าจะฟักพอดี จินเฟยเหยารู้สึกยินดีอย่างยิ่ง จ้องมองตรงกลางเปลือกไข่แล้วครุ่นคิด จะตั้งชื่อแมวบินได้ตัวนี้ว่าอะไรดีนะ
‘แคร่ก’ มีบางอย่างดันเปลือกไข่ขึ้นมา ชีวิตน้อยๆ ในไข่โผล่หัวออกมาสำรวจ
“หวาซี เจ้าคนสารเลว!”
สมาชิกขั้นฝึกปราณของสำนักเฉวียนเซียนที่อาศัยอยู่ในเรือนใหญ่ ได้ยินเสียงร้องตะโกนอย่างเดือดดาลดังมา น้ำเสียงเกรี้ยวกราดพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้ายามราตรี ทำให้คนในสำนักจำนวนมากเงยหน้าขึ้นมองท้องนภา ไม่รู้ว่าในสำนักเกิดเรื่องใด
ผ่านไปหลายวัน
บนยอดเขาฉู่ถานสถานที่ตั้งของสำนักชิงโซ่ว มีเงาร่างเล็กผอม เดินขึ้นเขาอย่างเร่งรีบ
นางมาถึงนอกสำนักชิงโซ่ว บอกกับศิษย์เฝ้ายามว่าขอพบหวาซี ผู้ใดจะรู้ว่าศิษย์เฝ้ายามบอกว่า เพื่อแย่งชิงยาสร้างฐานห้าร้อยเม็ดหวาซีถูกสำนักจัดการให้เข้าปิดด่านกักตนในสถานที่ต้องห้ามกับบรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้องคนอื่นๆ แล้ว อีกสองปีให้หลังจึงจะออกมา
มิน่าเล่าส่งยันต์ถ่ายทอดเสียงให้เขาก็ไม่เห็นเขาตอบ นึกว่าจงใจหลบหน้า ที่แท้ไปปิดด่านกักตนเป็นกลุ่ม นึกถึงเจ้าสิ่งที่ฟักออกมาจากไข่แมวบินได้ตัวนั้น จินเฟยเหยาก็มีโทสะ ไม่รู้ว่าตอนนั้นหวาซีหยิบผิดหรือคิดจะหลอกนางแต่แรกอยู่แล้ว
จินเฟยเหยากัดฟัน มีความทุกข์ก็บอกออก
