บนี้ถูกคนวาดเข้าไป จงใจทำให้ไข่ของกบผานอวิ๋นกลายเป็นไข่แมวบินได้ เพียงแต่เจ้าของร้านชื่นชมฝีมือคนทำปลอมไม่หยุด บอกว่าเพิ่งเคยเห็นฝีมือการทำปลอมที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้เป็นครั้งแรก จินเฟยเหยามีโทสะจนแทบจะพังร้านของเขา
เดิมทีนางยังกอดมันเอาไว้ ถ้ากบผานอวิ๋นตัวนี้เป็นสัตว์ภูติที่ดี น่าเกลียดก็น่าเกลียดเถอะ ลงทุนมานานขนาดนี้ก็ต้องทนใช้ คิดไม่ถึงว่าคำพูดของเจ้าของร้านจะทำลายความหวังของนางอย่างโหดร้าย กบผานอวิ๋นคือสินค้าข้างถนน สรุปว่าจัดอยู่ในพวกสัตว์ปิศาจหรือไม่ยังเป็นปัญหาที่ยังถกเถียงอยู่
เจ้าสิ่งนี้นอกจากกินแล้ว ไม่มีเวทมนตร์ใดๆ สมองเล็กเกินไป เลี้ยงกระต่ายยังฉลาดกว่ามันเลย อีกทั้งยังไม่เคยมีใครเคยเห็นมันเลื่อนขั้น และไม่เคยมีคนเลี้ยงมันเป็นสัตว์เลี้ยง สาเหตุที่ในตลาดมีกบผานอวิ๋นขาย นั่นเป็นเพราะสัตว์เลี้ยงบางตัวชอบกินเนื้อของมัน มันเป็นอาหารสัตว์โดยสมบูรณ์ ศิลาวิญญาณชั้นล่างก้อนเดียว อย่างน้อยสามารถซื้อกบผานอวิ๋นที่โตเต็มวัยได้ยี่สิบตัว
จินเฟยเหยาออกมาจากร้านสัตว์ภูติ ก็โยนกบผานอวิ๋นทิ้ง ทว่าเจ้านี่กลับติดตามนางมาอย่างเชื่อมั่น จินเฟยเหยาไปที่ใด มันก็ตามไปที่นั่น สลัดก็สลัดไม่หลุด สุดท้ายปล่อยได้แต่ให้มันตามมาเป็นวัตถุพยานถึงสำนักชิงโซ่ว คิดไม่ถึงว่ายังคว้าน้ำเหลว
“พี่ชาย ไม่ต้องอ๊บๆ แล้ว ข้าไม่เลี้ยงสัตว์เลี้ยง เจ้าเฝ้าบ้านไม่ได้ แล้วก็ช่วยข้าฆ่าคนวางเพลิงไม่ได้ เจ้าตัวเล็กแค่นี้ เอา
