“สหายเซียนจินเชิญตามข้ามา” ศิษย์ทำธุระส่งป้ายหยกที่ทำใหม่ให้จินเฟยเหยา จากนั้นสั่งความศิษย์ทำธุระด้านข้างหลายประโยค ก็นำนางไปตำหนักด้านหลัง
สถานที่จัดทำป้ายหยกเข้าสำนักของสำนักเฉวียนเซียนเป็นเรือนเล็กๆ ที่เงียบสงบท่ามกลางความอึกทึก ทำเพียงเรื่องเข้าสำนักไม่กระทำเรื่องอื่น ออกมาจากห้องโถงด้านหน้า ผ่านสวนดอกไม้ขนาดเล็กแห่งหนึ่งทว่ากลับงามประณีต จินเฟยเหยาติดตามศิษย์ทำธุระมาถึงหน้าหอเล็กสามชั้นทางด้านหลัง
ศิษย์ทำธุระส่งยันต์ถ่ายทอดเสียงมาบอกกล่าวล่วงหน้า ดังนั้นจึงพานางมาส่งที่ประตู ให้นางเดินเข้าหอไปเอง
ภายในหอมีเด็กหญิงขั้นฝึกปราณช่วงปลายคนหนึ่งรอนางอยู่แต่แรก เห็นนางเข้ามา ก็ยิ้มตาหยีเดินมาหา เอ่ยเสียงเบาว่า “คนของสำนักหลิงคงอยู่ด้วยพอดี อีกเดี๋ยวเจ้าก็หัวไวหน่อย อาจารย์ของข้าไม่ชอบให้ศิษย์ในสำนักขี้ขลาดที่สุด ตามข้ามา ใช้หัวหน่อย”
นางมีอายุเพียงสิบเอ็ดปี กลับพูดจาอย่างไม่เกรงใจเลยสักนิด จินเฟยเหยาเห็นแก่ที่พลังการบำเพ็ญเพียรของนางเหนือกว่าตนเอง จึงพยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้ ยิ่งไม่สบายใจมากขึ้น เพิ่งกลับมาก็เจอคนของสำนักหลิงคงใส่ร้ายป้ายสี มาพบผู้อาวุโสของสำนักเฉวียนเซียน นางยังเจอกับเจ้าเด็กบ้าที่แสร้งทำตัวเป็นผู้ใหญ่ ท่าทางวันนี้จะโชคไม่ดี ถ้ารู้แต่แรกจะซื้อปฏิทินในเมืองเล็กๆ ของคนธรรมดามาดู แล้วเลือกวันมงคลออกจากบ้าน
จินเฟยเหยาตามหลังเจ้าเด็กคนนี้ขึ้นชั้นสอง ชั้นบนมีคนรอนางอยู่ มี
