ุดอย่าตกลงในไปรังสัตว์ปิศาจก็เห็นท้องนภาเบื้องหน้ามีดาวตกวาบผ่าน ดาวตกพกพาแสงรัศมีอันอ่อนจางพุ่งลงในเทือกเขาเบื้องหน้า
จินเฟยเหยายังนึกอยู่ว่าถ้าสามารถหยุดได้จะไปดูว่าจะสามารถหาศิลาสวรรค์พบหรือไม่ นั่นเป็นวัสดุชั้นดีของอาวุธเวท กำปั้นใหญ่หน่อยก็สามารถเข้าลานประมูลได้ คิดไม่ถึงว่าความเร็วในการบินของเวทหนีไฟนรกจะลดลงอย่างกะทันหัน ภายในไฟนรกเริ่มปรากฏร่างของจินเฟยเหยา ไฟนรกค่อยๆ ลดน้อยลง อีกทั้งทิศทางยังพุ่งไปยังสถานที่ซึ่งดาวตกร่วงหล่นจริงๆ เพียงแต่ความเร็วที่ตกลงมารวดเร็วเกินไป และแรงกระแทกมากเกินไป
“อ๊า”
จินเฟยเหยาแหกปาก เบิกตามองใบหน้าของตนเองกระแทกลงบนพื้นอย่างหนักหน่วง ได้ยินเสียงดังสนั่น จินเฟยเหยากระแทกพื้น ทั้งยังเด้งขึ้นแล้วกลิ้งออกมาเป็นระยะทางสิบกว่าจั้ง ชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่แถวหนึ่ง หลังจากกระแทกหินยักษ์ก้อนหนึ่งแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจึงหยุดลง
หากเป็นคนอื่น อาจจะตายไปนานแล้ว ทว่านี่เป็นจินเฟยเหยาที่เนื้อเหล็กกระดูกทองแดงผิวหยาบหนังหนา เพียงแค่กระแทกจนสลบไปในที่เกิดเหตุ นางนอนสลบไสลอยู่ในเศษหินแตก กลับไม่รู้ว่าไม่ห่างจากนางนักมีดวงตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องนางอยู่
บนร่างหนาวนิดๆ…เตียงแข็งไปหน่อย จินเฟยเหยาห่อไหล่ รู้สึกว่าบนร่างหนาวเย็นอยู่บ้าง เหตุใดเตียงใต้ร่างจึงทั้งแข็งทั้งทิ่มคน หรือว่าเตะผ้าห่ม? นางยื่นมือออกไป คิดจะดึงผ้าห่มมา ทว่าคลำไม่เจอผ้าห่ม กลับคว้าเศษหินได้กำมือหน
