โลหิตพลันเปล่งแสงสีแดง พวกเขาชนเข้ากับขอบอันว่างเปล่าแล้วกระเด้งกลับมา ออกไปไม่ได้เลยสักนิด
“ในที่สุดก็วาดวงเวทเสร็จแล้ว พวกเจ้าไม่กี่คนเข้ามาเถอะ ข้าจะได้ไม่ต้องลงมือ” เฉียนเฟิงยืดกายลุกขึ้น เก็บอุปกรณ์ในมือลงในกระเป๋าเก็บของ เอ่ยกับคนทั้งห้าที่ต่อสู้อย่างห้าวหาญและยากลำบากข้างนอก
เห็นสถานการณ์เช่นนี้ คนโง่ก็ยังรู้ว่าเรื่องนี้มีอะไรไม่ถูกต้อง ผู้บำเพ็ญเซียนคนอื่นๆ ในวงเวทคิดจะหนี ผู้บำเพ็ญเซียนโคลนเหลืองขยับตัวก่อน เพิ่งขยับร่าง ก็ถูกผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานอ้วนเตี้ยที่วาดวงเวทกับเฉียนเฟิงหายตัวแวบมาถึงเบื้องหน้าของเขาในพริบตา ใช้เท้าเตะเขาคว่ำลงกับพื้น
จากนั้นเขาก็นำธงสีดำในมือออกมาสั่นเบาๆ มีควันสีดำพุ่งออกมาจากธงสีดำ ควันสีดำแบ่งเป็นหลายสายเข้ามัดทุกคนไว้ มีใบหน้าคนปรากฏขึ้นในควันสีดำ คำรามใส่พวกเขาอย่างต่อเนื่อง
“ไม่อยากตายก็รออยู่นิ่งๆ เสร็จธุระแล้ว ข้าจะปล่อยพวกเจ้าไป” เฉียนเฟิงเอ่ยอย่างสงบนิ่ง
