ผู้บำเพ็ญเซียนที่ขี่ม้าคนนั้น กำลังทำอะไรอยู่ด้านหลังม้าอย่างลำบาก ครู่หนึ่ง จึงเห็นเขาถือก้อนหินเล็กๆ เปื้อนเลือดในมือ
ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณช่วงปลายที่มากับเขาถามเขาว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น เขาแค่สั่นศีรษะ ไม่รู้ว่าใครดีดก้อนหินเข้าไปในก้นม้าของเขา ทำให้ม้าท่าชิงหลิงที่ฉลาดและเชื่อฟังมาตลอดเกิดบ้าคลั่งขึ้นมาอย่างกะทันหัน จนเกือบจะควบคุมไม่อยู่ทำให้เขาเป็นอาหารหอยกาบโคลน
ตอนนั้นนอกจากจินเฟยเหยาที่ยืนอยู่ข้างกายเขา คนทั้งสามล้วนมาด้วยกันกับเขา เขาไม่เชื่อว่าคนเหล่านี้จะทำ ทว่ามองดูจินเฟยเหยา นางกำลังเบิกตาโตอย่างน่ารัก มองม้าท่าชิงหลิงด้วยสีหน้าเห็นใจ มองอย่างไรก็ไม่เหมือนนางเป็นผู้กระทำ
เขาได้แต่โยนก้อนหินในมือทิ้งอย่างช่วยไม่ได้ จากนั้นร่ายเวทควบคุมน้ำ ช่วยม้าท่าชิงหลิงล้างดินโคลนก่อน ช่างเป็นคนดีที่รักถนอมสัตว์ภูติจริงๆ ยินยอมให้ตนเองสกปรกแทบตาย ก็ต้องอาบน้ำสัตว์ภูติสุดที่รักให้สะอาดก่อน
คนทั้งสามด้านหลังก็ไล่ตามขึ้นมาติดๆ เฉียนเฟิงรอจนหมดความอดทนนานแล้ว เห็นทุกคนมาพร้อมหน้า ก็เตรียมออกเดินทางทันที ม้าตัวนั้นอาบน้ำจนสะอาด ทว่าคนกลับยังเลอะโคลนทั้งตัว เฉียนเฟิงไม่รอคอยเขา เขาจึงได้แต่พาร่างที่เปื้อนโคลนติดตามทุกคนอยู่ด้านหลัง
ผู้บำเพ็ญเซียนสามคนที่มาทีหลังเอ่ยกับผู้บำเพ็ญเซียนที่เลอะโคลนไม่กี่ประโยค สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป จ้องมองจินเฟยเหยาอย่างดุร้าย ทว่าจินเฟยเหยากลับมองเขาด้วย
