แค่หนึ่งพันสองร้อยศิลาวิญญาณ ท่านก็ไม่ยอมซื้อให้ข้า”
“แค่หนึ่งพันสองร้อยศิลาวิญญาณ ช่างกล้าพูดนะ ท่าทางจะเห็นว่าบุรุษผู้นี้เป็นสุกรให้เชือด” จินเฟยเหยาแลบลิ้น เห็นผู้บำเพ็ญเซียนบุรุษสวมชุดงั้นงั้น คิดไม่ถึงว่าจะมีศิลาวิญญาณซื้อสัตว์ภูติให้สตรีมากมายปานนี้
ทันใดนั้น ดูเหมือนนางจะนึกอะไรขึ้นได้ ตั๊กแตนหน้าหยก ตัวเมีย นางกระโดดพุ่งเข้าไปหาผู้บำเพ็ญเซียนบุรุษคนนั้นทันที “ใช่สิ มิน่าล่ะข้าถึงได้คุ้นหน้าเจ้า ที่แท้เป็นเจ้า เจ้าทำให้ข้าต้องตามหาตัวแทบแย่ สหายเซียนตั๊กแตนตัวเมีย”
จินเฟยเหยาพุ่งเข้าไปและเงยใบหน้าเล็กๆ ขึ้น มีสีหน้าเหยียดหยาม เอ่ยเยาะเย้ยเสียดสี
ทั้งสามคนมองจินเฟยเหยาที่โผล่มากะทันหันอย่างสับสนงุนงง รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง ทั้งสามคนมองหน้ากันแล้วสั่นศีรษะ แสดงออกว่าไม่รู้จักคนที่โผล่มาอย่างกะทันหัน
ผู้บำเพ็ญเซียนสตรีที่ชื่ออี่ซานหลังจากตกตะลึง ก็เอียงคอมองจินเฟยเหยาอย่างไม่พอใจ “เจ้าเป็นใคร ถึงกล้ามาแอบฟังพวกเราพูดคุยกัน เจ้าว่าใครเป็นตั๊กแตนตัวเมีย?”
“ศิษย์น้องอี่ซาน อย่าทำเช่นนี้ สหายเซียนท่านนี้จำคนผิดแล้ว” ผู้บำเพ็ญเซียนสตรีสวมชุดสีขาวที่ชื่อหยวนถงยื่นมือมาฉุดดึงแขนเสื้อของอี่ซาน
สตรีสองคนนั้นช่างเถอะ เห็นบุรุษผู้นี้ก็แสดงออกว่าไม่รู้จักตนเอง จินเฟยเหยาจึงมีโทสะในใจ ชี้บุรุษผู้นั้นแล้วเอ่ยด่าทออย่างเดือดดาล “เจ้าเสแสร้งให้น้อยๆ หน่อย ปีที่แล้วเจ้าจับตั๊กแตนหน้าหยกที่น่าต
