ัตว์ภูติสักตัว ผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณยังไม่สามารถควบคุมอาวุธเวทบินได้ ไม่สะดวกในการเดินทาง มีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นสร้างฐานบางคน เลี้ยงสัตว์ภูติเป็นพาหนะแทนการเดินเท้า และไม่ใช้อาวุธเวทบินได้ เช่นนี้สามารถประหยัดพลังวิญญาณ หลายวันก่อน นางได้พบกับผู้บำเพ็ญเซียนสตรีขี่นกตัวใหญ่สีขาวหิมะ บินมาถึงประตูเมืองลั่วเซียน ผู้บำเพ็ญเซียนสตรีคนนั้นมีพลังบำเพ็ญเพียรแค่ขั้นฝึกปราณช่วงกลาง
เลี้ยงสัตว์ภูติที่สามารถบินได้ก็สะดวกสบายไม่น้อย ต่อให้บินเองไม่ได้ ก็ยังมีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณมากมายขี่สัตว์ภูติที่วิ่งได้เหมาะสม มีความอดทนดี และมีรูปร่างแปลกประหลาดนานาชนิด คนที่ขี่ม้าเหมือนนางก็มี ทว่าสิ่งที่ทุกคนขี่ไม่ใช่ม้าธรรมดา ทว่าเป็นม้าท่าชิงหลิง หากวิ่งขึ้นมาวันหนึ่งสามารถวิ่งพันหลี่ได้สบายๆ คนโง่จึงเลียนแบบนาง ขั้นฝึกปราณช่วงกลางยังเดินเท้าอยู่
แขวนภาพที่ซื้อมาตกแต่งห้องฝึกบำเพ็ญ แล้ววางดอกไม้สดหลายกระถางด้านใน ห้องฝึกบำเพ็ญอันเย็นเยียบจึงมีชีวิตชีวาขึ้น สุดท้าย จินเฟยเหยาวางเบาะกลมที่ซื้อมาไว้บนแท่นนั่งเข้าฌาณในห้องฝึกบำเพ็ญ ห้องฝึกบำเพ็ญอันงดงามจึงเสร็จเรียบร้อย
ปกติผู้อื่นซื้อเบาะกลมจะเลือกจากวัสดุที่จัดทำ ซื้ออันที่สามารถช่วยดูดซับปราณวิญญาณได้ ตอนแรกนางก็คิดเช่นนี้ รอจนเข้าไปดูในร้านเบาะกลม ราคาทำให้นางตกใจแทบตาย เบาะกลมที่ทำจากหญ้าหูซินธรรมดา ราคาเบาะละแปดร้อยศิลาวิญญาณ ไม่ต้องเอ่ยถึงเบา
