ดด่านฝึกปรือไม่รับประทานอาหารจะดีกว่า
การปิดด่านของจินเฟยเหยาครั้งนี้ใช้เวลาครึ่งปีกว่า ร้านเลิศรสไม่ได้รับการแจ้งจากนาง ดังนั้นยังไม่ได้คืนค่าอาหารที่เหลือ และเพราะไม่มีคนกวาดทำความสะอาด จึงมีฝุ่นธุลีและใบไม้แห้งร่วงกองสุมในลานบ้านเล็กๆ ต้องรอให้นางออกจากการกักตนก่อนจึงกวาดทำความสะอาดได้
ยอดเขาตู๋เซียน ด้านหลังภูเขาสำนักอวิ๋นซาน
“ศิษย์น้องสยง เห็นแก่ที่เป็นศิษย์ร่วมสำนัก เจ้าปล่อยข้าไปเถอะ อาจารย์อาให้ข้าไป ข้าไม่มีความคิดเช่นนั้นแม้แต่น้อย อีกอย่างหนึ่ง ข้ายังไม่ได้ออกเดินทางมิใช่หรือ” ศิษย์สายในของสำนักอวิ๋นซานผู้หนึ่ง บาดเจ็บไปทั้งตัว อาวุธเวทแตกกระจัดกระจายอยู่บนพื้น กำลังร่ำไห้คร่ำครวญขอความเมตตาสยงเทียนคุนที่อยู่ไกลๆ
สยงเทียนคุนมองศิษย์พี่ที่คุกเข่าขอความเมตตาเบื้องหน้าด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก ราวกับเขาเป็นสิ่งที่ตายไปนานแล้ว “เจ้าเป็นคนที่สี่ กล้าเชื่อฟังคำสั่งของแม่ข้าไปเมืองลั่วเซียน เช่นนั้นก็ตายตามศิษย์พี่สามคนก่อนหน้านี้เถอะ”
“สยงเทียนคุน เจ้าแอบลอบฆ่าศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนักอย่างลับๆ นึกว่าไม่มีผู้ใดรู้มาตลอดหรือ?” เห็นดวงตาทั้งสองของสยงเทียนคุนไม่มีความรู้สึกสงสารสักนิด เขาได้แต่ฝากความหวังไว้กับแรงกดดันของสำนัก ทว่าสยงเทียนคุนกลับไม่ขยับเขยื้อน ริมฝีปากสีแดงแย้มน้อยๆ เอ่ยตอบเบาๆ “ผู้ที่ไม่ทำตามความประสงค์ของข้า ตาย”
เอ่ยจบ กระบี่บินสีเหลืองในมือก็กระพริบวาบ แสงกระบ
