ขณะจินเฟยเหยาก้าวออกจากร้านอย่างดีอกดีใจ ในกระเป๋าเก็บของมียันต์อัคคีเพิ่มมาห้าใบ
“จำไว้เลยนะ อย่าให้ข้าเห็นเจ้านอกเมือง ไม่เช่นนั้นพบคราหนึ่งจะทุบตีเจ้าครั้งหนึ่ง” ลูกจ้างยืนอยู่หน้าประตู ชูกำปั้นใส่นาง
“ชิ เจ้าขี้งก” จินเฟยเหยาหันกายไปทำหน้าทะเล้นใส่เขา
ทิ้งลูกจ้างที่โมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงไว้ จินเฟยเหยาหัวเราะราวกับกระดิ่งเงินและวิ่งจากไปพร้อมเสียงหัวเราะ
อาวุธเวทป้องกันก็มีแล้ว ตอนนี้ต้องวางแผนหาศิลาวิญญาณ ยาพลังปราณเม็ดหนึ่งราคายี่สิบศิลาวิญญาณ จากขั้นฝึกปราณช่วงต้นจนถึงช่วงกลาง อย่างน้อยต้องใช้หนึ่งร้อยเม็ด นั่นเป็นศิลาวิญญาณชั้นล่างสองพันก้อน ศิลาวิญญาณชั้นล่างสองพันก้อน…จินเฟยเหยารู้สึกว่าเป้าหมายห่างไกลเกินไป ทำน้ำแกงยาวิญญาณในเคล็ดวิชาฟ้าดินดับสูญก่อนดีกว่า วางแผนเรียบร้อยแล้ว นางก็รีบนำใบสั่งยาไป
หญ้าเซียนม่วง ดอกน้ำไหล รากเถาเหลือง ต้นหญ้าเจตนา…ใบสั่งยาน้ำแกงยาวิญญาณใบนี้ราคาถูกจริงๆ ทั้งหมดคือหญ้าวิญญาณขั้นต่ำที่เติบโตอยู่ทั่วภูเขา มีราคาไม่กี่ศิลาวิญญาณ ยาสิบชุดจ่ายศิลาวิญญาณไปห้าก้อน แช่วันละหนึ่งครั้งก็ยังได้
จินเฟยเหยาใส่หญ้าวิญญาณที่ห่อเสร็จแล้วลงในกระเป๋าเก็บของ ก็เดินเล่นมาถึงลานกว้างผิงอันที่มีผู้คนล้นหลาม
ในลานกว้างผิงอันตั้งป้ายขนาดใหญ่หลายแผ่น ด้านบนแขวนกระดาษมากมาย จินเฟยเหยาเบียดมาถึงหน้าป้ายแผ่นหนึ่ง มองดูเนื้อหาบนกระดาษอย่างละเอียด
ร้านเทียนซานรับซื้อลูกลิง
