ม่มีใครคิดว่าพอออกจากบ้านแต่เช้าตรู่จะถูกกล่องอาหารร่วงลงมาใส่ศีรษะพอดี
นกชางเชวี่ยบินไปทางบ้านหลังเล็กที่อยู่ริมสุดอย่างคุ้นเคย ผ่านการควบคุมของบ้านหลังเล็กอย่างง่ายดาย วางกล่องอาหารไว้บนโต๊ะศิลากลางลานบ้าน จากนั้นก็ตีปีกบินไป
ลานบ้านกว้างเพียงสองจั้งกว่า มีห้องข้างทำจากไม้ขนาดไม่ใหญ่นักสองห้อง ในลานเรือนมีบ่อน้ำหนึ่งบ่อ บนพื้นปูแผ่นหินเขียวเรียบลื่น ตรงกลางปลูกต้นหยางเขียวที่ใบดกหนาต้นหนึ่ง บนโต๊ะศิลาใต้ต้นไม้มีกล่องอาหารจากร้านเลิศรสวางไว้
หลังจากนกชางเชวี่ยของร้านเลิศรสบินไปแล้ว ประตูห้องหนึ่งในนั้นก็เปิดออก จินเฟยเหยาเดินออกมาจากด้านใน นางเดินมาถึงเบื้องหน้าโต๊ะหิน เปิดกล่องอาหารสองชั้นออก
“อาหารวันนี้ไม่เหมือนกับเมื่อวาน ร้านเลิศรสช่างทำการค้าจริงๆ” นางยิ้มแย้มอย่างพึงพอใจ หยิบอาหารเช้าออกจากกล่องอาหาร
โจ๊กใสหนึ่งชามใหญ่ ผักดองจานเล็กสองจาน ซาลาเปาไส้เนื้อและผักลูกใหญ่กลิ่นหอมเตะจมูกสี่ลูก จินเฟยเหยาก็นั่งลงเบื้องหน้าโต๊ะศิลา หยิบซาลาเปาเนื้อขึ้นเริ่มกิน ไส้ซาลาเปาของที่นี่ล้วนเป็นเนื้อสัตว์ปิศาจ แม้แต่อาหารจานผักก็มีพลังวิญญาณแฝงอยู่ ในโลกมนุษย์ธรรมดาหารับประทานไม่ได้
นางหลบรักษาบาดแผลอยู่ในบ้านมาสองเดือนกว่าแล้ว แขนซ้ายถูกกระบี่โลหิตของฮูหยินสยงแทงทะลุ บาดแผลสาหัสมากกว่าที่นางคาด รอบบาดแผลมีปราณกระบี่สีแดงชั้นหนึ่งยับยั้งการหายของบาดแผล หากมิได้ให้ท่านหมอใช้พลังวิญญาณขจัดให
