“เอาหลังที่ข้างๆ มีคฤหาสน์ใหญ่หลังนั้น” จินเฟยเหยาชี้สถานที่แห่งหนึ่งบนม่านแสง สีหน้าเต็มไปด้วยความยินดี เรือนเล็กๆ นั่นอยู่ติดกับคฤหาสน์ใหญ่หลังหนึ่ง จากม่านแสงสามารถมองออกได้ว่าในคฤหาสน์แห่งนั้นมีต้นไม้เขียวขจี สระบัวงดงาม ตรอกเงียบสงบ ถ้าอาศัยอยู่ที่นั่นจะได้ประโยชน์จากบ้านข้างเคียง
ผู้บำเพ็ญเซียนสตรีล้วงแผ่นหยกออกมาชิ้นหนึ่ง ขณะจะจิ้มม่านแสงขนาดยักษ์ ก็เห็นแสงสีขาวสายหนึ่งยิงมาบนม่านแสง จุดแสงที่จินเฟยเหยาเลือกไว้ก็ดับไป
“สหายเซียน บ้านหลังนี้ถูกคนเลือกแล้ว ท่านเลือกหลังใหม่เถอะ” ผู้บำเพ็ญเซียนสตรีตกตะลึง รีบมองจินเฟยเหยาอย่างรู้สึกเสียใจทันที
จินเฟยเหยากำมือ ในใจเดือดดาล ใครบังอาจมาแย่งบ้านของข้า นางโกรธแค้นอย่างยิ่ง ยังต้องเลือกบ้านอีก นางค้นหาบนม่านแสง
ครู่หนึ่งนางก็หาสถานที่ที่ค่อนข้างสงบพบ ขณะนางจะเลือกก็เห็นจุดแสงดับลงอีก จินเฟยเหยากัดฟันค้นหาสถานที่ที่พึงพอใจบนม่านแสงอีกคำรบ ไม่รู้ว่าจงใจหรือทุกคนต่างหมายตาบ้านที่มีตำแหน่งอยู่ใกล้คฤหาสน์ใหญ่เหล่านั้น เห็นแสงสีขาววาบผ่านด้านหน้าม่านแสง จุดแสงที่นางถูกใจกำลังหายไปอย่างรวดเร็ว
มองเห็นจุดแสงที่ตนเองหมายตายิ่งลดลงทุกที ที่เหลือทั้งหมดล้วนแออัดอยู่รอบร้านขายของ เป็นสถานที่ที่อึกทึกวุ่นวาย จินเฟยเหยาใช้มือฉุดดึงมือของผู้บำเพ็ญเซียนสตรี ชี้ไปที่สถานที่แห่งหนึ่งบนม่านแสงแล้วคำรามลั่น “รีบแย่งที่นั่นให้ข้าเร็ว!”
ผู้บำเพ็ญเซียนสตรี
