ุนเจ็บปวดยิ่ง ทว่ากลับทำอะไรไม่ได้
เพื่อหลุดพ้นจากชีวิตในกรงขัง และเพื่อพิสูจน์ว่าตนเองไม่ใช่คนไร้ประโยชน์ ไม่ใช่โครงร่างอันว่างเปล่า[2] สยงเทียนคุนฉวยโอกาสตอนที่พวกศิษย์พี่ที่คุ้มครองตนเองไปเข้าร่วมงานประชุมใหญ่ของสำนักเดือนละครั้งแอบพกพาศิลาวิญญาณและอาวุธเวทที่ใช้ประจำลงจากสำนักอวิ๋นซานอย่างเงียบๆ
เพิ่งลงจากเขาได้ไม่นานก็พบกับสองคนนี้ในเมือง พวกเขาเป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณช่วงกลางเช่นเดียวกัน สองคนนี้พอเห็นสยงเทียนคุนเพิ่งลงจากเขา บนตัวยังพกพาสิ่งของดีๆ ไม่น้อย เป็นแพะอ้วนตัวเป็นๆ ก็หาโอกาสพูดตีสนิทกับเขา
สยงเทียนคุนอยู่ในสำนักมาหลายปีไม่มีคนยอมเป็นฝ่ายเข้ามาพูดคุยกับเขา เพิ่งออกมาก็พบคนที่มีน้ำใจเร่าร้อนสองคน ย่อมไม่มีความรู้สึกระวังป้องกัน ในไม่ช้าก็กลายเป็นสหายกับสองคนนั้น ภายใต้การปลุกปั่นของทั้งสองคน เขาก็ติดตามสองคนนั้นไปเมืองลั่วเซียนอย่างโง่งม พอออกจากเขตอิทธิพลของสำนักอวิ๋นซานก็ถูกสองคนนั้นปล้นในป่าแห่งนี้
[1] ถอยห่างสามเซ่อ คือ ถอยออกห่างไปไกลๆ เซ่อ คือ หน่วยวัดระยะทาง มีค่าประมาณ 30 หลี่
[2] โครงร่างอันว่างเปล่า คือ ชิ้นงานที่ไม่มีเนื้อหาสาระเป็นรูปธรรม
