้ตายก็ไม่ยอมปล่อย เพียงแต่ปริมาณน้อยหน่อย ปกติจะไปมาเป็นกลุ่ม ปลาซี่หยาเพียงตัวเดียวไม่มีความสามารถในการทำร้ายมากนัก
เดิมทีด้วยพลังการบำเพ็ญเพียรขั้นฝึกปราณช่วงปลายของหัวหน้าตระกูล ปลาซี่หยาชนิดนี้ไม่มีพลังทำลายล้างเท่าใด ทว่าซ่อนอยู่ในกระโถนปัสสาวะกลับทำให้คนไม่ระวังป้องกัน แล้วมันก็กัดเขาแน่น รอจนไปหาจินเฟยเหยา นางก็หนีหายไปโดยไร้ร่องรอยตั้งแต่คืนนั้น ส่วนตำแหน่งที่หัวหน้าตระกูลถูกกัด ผ่านมาหนึ่งปีกว่าแล้วยังบวมเหมือนท่อนแขนอยู่ พอสัมผัสโดนก็เจ็บปวดจนยากจะทนทานได้
นอกจากบาดแผลบนร่างกาย สิ่งที่ทำให้หัวหน้าตระกูลรับไม่ได้ที่สุดคือเรื่องนี้แพร่ไปอย่างสับสนอลหม่านนานแล้ว ไม่มีใครไม่รู้ ไม่มีใครไม่ทราบ หากไม่จับจินเฟยเหยากลับไปรับโทษตามกฎตระกูล เกรงว่าเขาคงตายตาไม่หลับ
