ชายหนุ่มผู้ก้าวออกจากรอยแตกระแหงคล้ายหลุมดำหยุดชะงักก่อนจะจ้องตอบท่านราพิตต์ ดวงตาของชายผู้นี้เป็นสีอเมทิสต์เช่นเดียวกับฮาเวสเตอร์ ใบหน้าเองก็คล้ายคลึงกันในบางส่วน แต่หากจะเทียบกันตามจริงแล้ว ชายผู้นี้ก็ไม่จัดว่า ‘หนุ่ม’ มากนัก…
เสื้อสีดำชายยาวทิ้งตัวเรี่ยกับพื้น เส้นผมสีดำสนิทตัดสั้นเสยไปด้านหลังเรียบร้อย ไม่มีสักปอยหลุดมาระใบหน้าคมคายสักเส้น
เฮสเวลคือนามของบุคคลผู้นี้
“ราพิตต์รึ” เสียงของเฮสเวลทุ้มต่ำจนแทบจะกลืนหายไปกับสายลม “ช่วยคืนลูกชายข้าได้ไหม ข้ามีเรื่องต้องสั่งสอนเขาไม่น้อยเลยทีเดียว”
‘บ้าน่า! ลูกชาย!!’
เจ้าเสือแย่งประโยคอุทานของข้า ดูจากสีหน้าของมันและอีกหลายๆ คนรอบกายคาดว่าข่าวนี้คงจะใหม่ล่าสุด เพิ่งรับรู้กันแบบสดๆ ร้อนๆ ซึ่งนั่นคงไม่นับท่านราพิตต์ที่รู้มาแต่ต้น และหวังใช้ฮาเวสเตอร์บีบให้หัวหน้าองค์กรออกมาอย่างที่เห็น
อ้าว เจ้าไม่ได้รู้แต่แรกหรือ
‘ข้ารู้แค่ว่าหมอนี่มีตำแหน่งสำคัญมาก ได้รับการคาดหวังว่าเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งหัวหน้าองค์กรคนต่อไป แต่ไม่รู้ว่าเป็นถึงลูกชายของหัวหน้าองค์กร ท่านราพิตต์ไม่เคยบอก ย้ำแต่ว่าห้ามฆ่าเพราะปล่อยให้ฮาเวสเตอร์มีชีวิตรอดจะเป็นประโยชน์กับพวกเรามากกว่า’
“ท่าน…พ่อ” ฮาเวสเตอร์เอ่ยเสียงแหบห้าว ดวงตาสีอเมทิสต์คั่งเลือดนั้นมองบิดาของตนด้วย
