สีหน้าไม่ยินยอม คล้ายไม่อยากพบหน้ามากกว่าปลาบปลื้มใจเมื่อถูกช่วย
“สั่งสอน? ใช่ เจ้าต้องสั่งสอนมากๆ เชียวละ ต่อให้ข้ากับเจ้ารู้จักกันเพราะชาเร็ต แต่ดูเหมือนว่าการที่ข้าถูกเลือกให้ทำพันธสัญญาจะสร้างความเข้าใจผิดแก่ลูกชายของเจ้าไม่น้อยนะ ทำไมล่ะเฮสเวล หรือจนตอนนี้ก็ยังเจ็บแค้นใจ คิดว่าหากตอนนั้นฆ่าข้าทิ้งซะ ตัวเองจะถูกเลือกหรืออย่างไร สมาพันธ์แห่งสามภพควรเป็นของเจ้า ผู้ครอบครองพยัคฆ์เมฆาที่ถือกำเนิดหลังจากนั้นทั้งหมดควรเป็นคนของเจ้า ใช่หรือไม่”
“ไม่…”
“ใช่!!” ฮาเวสเตอร์ตะโกนแม้กระอักเลือดชุดใหญ่ ส่วนเฮสเวลขมวดคิ้ว พยายามแจกแจงข้อเท็จจริง
“เจ้าไม่ได้ถูกเลือกเพราะความสามารถ แต่เจ้าถูกเลือกเพราะนามสกุล ‘เวิส์ท’ ”
“อ้อ เพราะอย่างนี้หรือเจ้าถึงได้ชังน้ำหน้าข้า รังเกียจข้า และหาเรื่องครอบครัวของข้าตลอดเวลา” ราพิตต์แค่นยิ้มหยัน “ข้าถูกเลือกเพราะอะไรแล้วอย่างไรล่ะ ความจริงที่ว่าข้าผูกพันธะกับพยัคฆ์เมฆาที่มีพลังเวทมากที่สุด และเป็นเจ้าของสมาพันธ์แห่งสามภพที่คนอื่นนับหน้าถือตา คงจะขัดหูขัดตาเจ้ามากสินะ”
“หากต้องการ ข้าทำลายสมาพันธ์ตั้งแต่ตอนที่เจ้าเพิ่งก่อตั้งได้ด้วยซ้ำ ไม่มีความจำเป็นต้องปล่อยให้เจ้าวางท่าถือดีมาถึงตอนนี้หรอก”
“แล้วทำไมไม่ทำล่ะ”
เฮสเวลถอนหายใจเฮือกหนึ่
