“อรุณสวัสดิ์”
เสียงเจ้าเสือโคตรสะใจ แหงละ ฮาเวสเตอร์ตั้งใจวางแผนบุกสมาพันธ์ แต่กลับติดขัดซ้ำแล้วซ้ำเล่าช ไม่ว่าจะเวทแห่งกก็ดี หรือการจับตัวประกันที่ล้มเหลวก็ดี แถมเขาดันเป็นฝ่ายพลาดท่า นอนพะงาบในสภาพปางตายอย่างไร้แรงต่อต้านท่ามกลางลูกน้องที่รอคำสั่งบุกอีกด้วย
“ท่านฮาเวสเตอร์จริงๆ ด้วย”
“ท่านหัวหน้า”
ถ้อยคำราวไม่อยากเชื่อของชายชุดดำนับร้อยทำให้ฮาเวสเตอร์ละสายตาจากพวกพยัคฆ์เมฆา แต่หันมาจ้องข้าอย่างแค้นเคืองแทน
“เจ้า!!”
ข้ารีบทำตัวลีบเล็กหลบหลังหัวหน้ากลาเซียสและท่านราพิตต์ เหวอ ถึงข้าจะเป็นต้นเหตุให้เขาตกในสภาพนี้ แต่ถ้าอีกฝ่ายไม่ทำตัวชั่วก่อนมีหรือข้าจะกล้าลงมือ
“อย่ามองทางอื่นเซ่!” โฟรเซนขยุ้มเส้นผมที่จับตัวเป็นก้อนเพราะคราบเลือดของฮาเวสเตอร์ให้หันกลับไป กรงเล็บของมันหวิดจะผ่ากะโหลกอยู่แล้ว ข้าเสียวแทนฮาเวสเตอร์ชะมัด
“จัดการพวกมัน ไม่ต้องสนใจข้า!”
ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะใจกล้า ยอมตายแต่ไม่ยอมปล่อยแผนพัง เพราะตอนนี้พวกเราอยู่นอกเขตของเวทแห่งก เหมาะแก่การตามล่าและตามจับที่สุด
สิ่งที่ข้าไม่ต้องการเกิดขึ้นในที่สุด พวกโฟรเซนจะสู้คนนับพันได้อย่างไร!
“ชิ” โฟรเซนถีบฮาเวสเตอร์กลับมาทางนี้ ท่านราพิตต์ใช้เท้ายันขณะแช่แข็งตัวประกันทั้งสามด้วยเวทมนตร์ ก่อนจะยืนหลับตาร่าย
