เวทโจมตีบทใหญ่ ขณะเดียวกันเฟนเซลก็ช่วยรักษาข้อเท้าที่บาดเจ็บของข้า
เอ๊ะ ข้าเพิ่งสังเกตว่าพยัคฆ์เมฆาของหัวหน้าไม่ร่วมตะลุมบอนด้วย สมาชิกคนอื่นเองก็ไม่ขยับสักนิด
“เพราะถ้าพวกเราร่วมสู้ด้วย พวกนั้นจะห่วงหน้าพะวงหลัง แสดงฝีมือได้ไม่เต็มที่น่ะสิ” ซัทเซนคล้องคอข้า ชี้นิ้วให้ดูความรวดเร็วปราดเปรียวของเอรินที่หากกะพริบตาคงมองไม่เห็นเธอเสียด้วยซ้ำ “ความยึดติดของพยัคฆ์เมฆาที่มีต่อเจ้านายย่อมมากกว่าพวกเราที่เป็นฝ่ายถูกเลือกให้ผูกพันธะ แทนที่จะเข้าไปช่วย สู้ยืนเชียร์อยู่ตรงนี้ดีกว่า เอ้า เจ้าเองก็ตะโกนชื่อโฟรเซนสิ”
ข้าส่ายหน้า กระดากเกินกว่าจะทำ
“งั้นเชียร์เอรินเป็นเพื่อนข้าแล้วกัน” ซัทเซนยัดป้ายไฟในมือให้ข้า อย่างสนุกสนานกว่าใคร เพราะจีเซลขมวดคิ้วดูเป็นกังวล ส่วนหัวหน้านั้นคอยเสริมความแข็งแกร่งบาเรียเพื่อปกป้องพวกเราและสมาพันธ์ ต่อให้เวทแห่งกจะป้องกันการบุกรุก แต่ไม่สามารถป้องกันการโจมตีระยะไกลได้ ถ้าถล่มขึ้นมาจะซวยกันหมด
“ซ้าย!”
หัวหน้าสังเกตการณ์และสั่งการเป็นระยะ ยกตัวอย่างเช่นตอนนี้ เมื่อท่านราพิตต์ลืมตาแล้วปล่อยลำแสงคล้ายลูกธนูหลายร้อยเส้นจู่โจมฝั่งซ้าย เหล่าพยัคฆ์เมฆาก็วาร์ปหนีไปฝั่งขวากันหมด นี่คือความยุ่งยากในการต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญเวทข้ามมิติ พวกเขาสามารถจู่โจมไม่ยั
