“พิกัดที่เจ้าได้จากท่านราพิตต์แปลกๆ หรือเปล่า”
หลังเดินกะเผลกวนในเขาวงกตเกือบสิบนาทีข้าก็ถามสงสัย เจ้าเสือถึงกับขำก๊าก มันอาจจะกำลังพนันกับตัวเองว่าเมื่อไหร่ข้าถึงจะฉุกใจ เพราะพวกเราข้ามมิติมาปุ๊บก็เจอฮาเวสเตอร์ปั๊บอย่างน่าตกใจ และเมื่อสำรวจก็พบว่าอยู่ในชั้นใต้ดินของเผ่าแมงป่องซึ่งมีกับดักมากมายตามรายทาง
“พิกัดที่ผู้ส่งสารได้รับเวลาทำภารกิจมักเป็นพิกัดในสถานที่กว้างขวางไม่เจาะจง เช่นตอนเจ้าไปแดนพรายแล้วโผล่ที่ลานเฉลิมฉลองหน้าเวที หรือตอนมาแดนทะเลทรายแล้วโผล่บนเนินทรายตอนสเกลปิออซกำลังตรวจตรา ฉะนั้นพิกัดที่ท่านราพิตต์ให้ย่อมพิเศษอยู่แล้ว”
ข้าพยายามจะไม่มองรอยเลือดตามทางซึ่งเจ้าเสือใช้เป็นสัญลักษณ์ในการช่วยแยกแยะทิศทางในเขาวงกต ไม่อยากเชื่อว่าเสือเจ้าคิดเจ้าแค้นอย่างมันจะไว้ชีวิตฮาเวสเตอร์ นึกว่ามันจะเชือดแล้วเผาไฟไม่ให้เหลือซากซะมากกว่า
“ข้าก็อยากทำแบบนั้นหรอกนะ แต่ตำแหน่งของหมอนี่ในองค์กรมีความสำคัญเกินกว่าจะฆ่าตายง่ายๆ โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่สมาพันธ์ของเรากำลังเสียเปรียบ” เจ้าเสือเอ่ย
“อย่าเพิ่งเปลี่ยนเรื่องสิ ตอบเรื่องท่านราพิตต์ก่อน”
“เอ๊ะ เจ้านี่…” เจ้าเสือทำท่าจะเขกกะโหลกกัน แต่ข้ารู้ทันเลยเดินหนีไปอีกฝั่งพลางแลบลิ้นใส่ “หึ เอาเป็นว่าท่านรา
