พิตต์นอกจากจะมีพลังเวทมากแล้วยังมีลางสังหรณ์พิเศษช่วยทำนายด้วย ไม่งั้นคงไม่มีชีวิตยืนยาวขนาดนี้หรอก ท่านคำนวณพิกัดของเผ่าแมงป่องแล้วสุ่มตัวเลขใกล้เคียงมั่วๆ ขึ้นมาเอง ฉะนั้นข้าถึงไม่ใช้เวทข้ามมิติออกจากที่นี่ แต่เดินวนอยู่ในนี้ เพราะเชื่อว่าท่านราพิตต์คงไม่ได้ไปไหนไกล”
ลางสังหรณ์แม่นยำดีจริง เล่นโผล่หน้าฮาเวสเตอร์กันเลยทีเดียว นึกแล้วยังใจหายใจคว่ำไม่หาย
“เสียงนั้น เซอเซสกับโฟรเซนใช่ไหม”
“!!!”
คำพูดศักดิ์สิทธิ์สุดๆ ข้าแทบจะไหว้โฟรเซนเมื่อมันพูดไม่ทันจบประโยคดีเสียงท่านราพิตต์ก็ดังจากแผ่นหินใต้เท้า ข้าก้มตัวจนก้นโด่งเพื่อใช้หูแนบพิสูจน์ว่าไม่ได้หลอนไปเอง
“ท่านราพิตต์ใช่ไหมขอรับ”
“เซอเซสจริงๆ ด้วยสินะ โฟรเซนอยู่ข้างๆ ใช่ไหม ช่วยบอกพิกัดของพวกเจ้ามาหน่อยสิ ข้าติดกับดักแล้วโดนขังในห้องปิดตาย” ท่านราพิตต์กล่าวไปพลางหัวเราะไปพลางอย่างไม่เดือดเนื้อร้อนใจอะไร “จะมั่วพิกัดไปโผล่สักที่ก็กลัวโผล่กลางกับดัก ชาเร็ตเลยดึงข้าไม่ยอมให้หายตัวไปไหนเลย ฮ่าๆๆ”
เพราะระหว่างทางเจอกับดักพื้นหาย กับดักธนูกล และกับดักพ่นไฟ เลยไม่ได้ตกใจมากนักเมื่อรู้ว่ามีกับดักห้องปิดตาย หากไม่ได้โฟรเซนคอยวาร์ปหลบหรือดึงแขนเสื้อไว้ ข้าก็คงไม่รอดพ้นปลอดภัยครบสามสิบสองหรอก
“โอ๊ะ พวกเจ้าจับเห
