ี่เป็นพยัคฆ์เมฆาของหัวหน้าสมาพันธ์รุ่นแรก ปกติเฉยชาเคลื่อนไหวเชื่องช้า แต่เมื่อเกิดวิกฤตขึ้นมา คนคนนี้กลับคล่องแคล่วว่องไวจนเกือบมองไม่ทัน
“ข้าขอเข้าร่วมด้วยสิ” ซีเอลฟาดแส้ขณะก้าวไปด้านหน้า รอยยิ้มแสยะคล้ายพวกบ้าการต่อสู้ปรากฏเมื่อเจ้านายตัวน้อยซึ่งโดนดันให้ยืนใกล้กับประตูสมาพันธ์ที่สุดมองไม่เห็น แถมยังมีไอหมอกรอบล้อมคล้ายปกป้อง ขณะเดียวกันเสือสาวจ้าวแห่งความเร็วอย่างเอรินก็ปรากฏข้างชายหนุ่ม เธอปิดปากหาว ดวงตาปรือปรอย ทว่าตำแหน่งการยืนอย่างพร้อมปะทะนั้นบ่งบอกเจตนาชัดเจน
“แสดงฝีมือให้พวกนั้นเห็นเลย ยาหยี” ซัทเซนยืนเชียร์ ในมือถือป้ายไฟซะด้วย คาดไม่ถึงว่าผู้ชายหน้าเถื่อนอย่างเขาจะทำอะไรแบบนี้
“โฟรเซน ไหนเจ้าบอกไม่ให้ข้าห่างจากเจ้าไง” ข้าตะครุบชายเสื้อเจ้าเสือเมื่อมันกางกรงเล็บเตรียมเดินไปด้านหน้าไม่ต่างกับพยัคฆ์เมฆาตนอื่น
“กลัวทำไม บอกแล้วว่าไม่ต้องกลัว”
ข้าซึ่งโดนขยี้หัวจนยุ่งทำหน้ายู่
ใครบอกว่าข้ากลัว ข้าห่วงเจ้าต่างหาก จำนวนทางนั้นกับทางนี้ต่างกันลิบลับเลยนะ!
“ข้ายิ่งแพ้ไม่ได้เลย” เจ้าเสือฉีกยิ้มกว้าง ดันข้าให้อยู่ระหว่างหัวหน้ากลาเซียสและท่านราพิตต์ คงไม่มีตำแหน่งไหนปลอดภัยเท่านี้อีกแล้ว ข้าถูกขนาบด้วยหัวหน้าสมาพันธ์รุ่นแรกและรุ่นปัจจุบันเชียวนะ
จะว่าไป…พี่เพลกับพี่
