รค์นั้น แล้วหันมาสนใจกับสถานการณ์เบื้องหน้าก่อนไหม”
เจ้าเสือดันคางที่กำลังอ้าปากค้างให้กลับเข้าที่แล้วจับศีรษะของข้าหันไปนอกสมาพันธ์ ก่อนหน้านี้เห็นแล้วมือสั่น ตอนนี้เห็นแล้วขาสั่น ขอวิ่งกลับไปตั้งหลักก่อนได้ไหม
“เจ้าจะกลัวอะไร พวกเรามีแต้มต่อที่พวกมันต่างหากที่ต้องกังวล”
เจ้าเสือกระชากโซ่ในมือให้สามร่างที่ยังไร้สติกลิ้งมาด้านหน้า พลันเสียงฮือฮาดังขึ้นจากเหล่าคนในองค์กร
“ไม่ต้องกระซิบกระซาบกันหรอก ข้าช่วยยืนยันให้ว่าบุคคลผู้นี้คือฮาเวสเตอร์ หัวหน้าหน่วยของพวกเจ้า” ท่านราพิตต์กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงกังวานทรงอำนาจ ดวงตาสีอำพันกวาดมองชายชุดดำที่โอบล้อมสมาพันธ์ ก่อนจะปัดเปียผมสีขี้เถ้าไปด้านหลัง
เพื่อประกอบกับคำพูดของท่านราพิตต์ เจ้าเสือจึงใช้เท้าเขี่ยให้ใบหน้าของฮาเวสเตอร์อยู่ในองศากำลังดี ก่อนจะเตะแรงๆ หวังเรียกสติ
“ตื่นๆๆ เลิกขี้เซาสักที” อาจเพราะผสมความแค้นส่วนตัวไปด้วย เสียงเตะนั้นถึงได้ดังป้าบๆ สนั่นไปทั่ว แถมร่างฮาเวสเตอร์ยังกระตุกน่ากลัวว่าจะกระเด็น ยังดีที่มีสายโซ่รัดแน่นจึงไม่ลอยละลิ่วหายไปไหน
คนขององค์กรลับทำท่าจะพุ่งมาช่วยหัวหน้าตัวเอง แต่ชาเร็ตกลับยืนขวางหน้าท่านราพิตต์พร้อมถือใบมีดคู่คมกริบด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ แต่รัศมีขู่ขวัญกลับทำให้คนส่วนใหญ่ก้าวขาไม่ออก สมแล้วท
