“อะไรอีก”
“ข้าอยากได้อาวุธสักชิ้น” ข้ายิ้มแห้งพลางเดินย่องหลบรอยเลือดบนพรมเพื่อไปค้นตัวโพดีเซิร์ก
“เจ้าเลียนแบบเว็กซ์เลอร์หรือ” เจ้าเสือกอดอก เอ่ยแซวกับการผันตัวเป็นโจรกระจอก
“สถานการณ์ตอนนี้อันตรายมาก จะให้ข้าไปตัวเปล่าเป็นตัวถ่วงเจ้าก็ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ อีกอย่าง…ข้ายังโกรธโพดีเซิร์กด้วย ตั้งแต่ต้นจนจบหมอนี่คิดร้ายกับข้าตลอด เอาคืนด้วยการยึดอาวุธแทนกระทืบซ้ำไม่เห็นเสียหายตรงไหน”
“แล้วเจ้ายิงปืนเป็นรึไง”
“ลองๆ ไปเดี๋ยวก็เป็นเอง”
เจ้าเสือถอนหายใจเฮือก ก่อนจะเดินตามมาเตะร่างโพดีเซิร์กจากนอนคว่ำเป็นพลิกหงาย โอ๊ะ โชคดีจังที่หมอนี่พกปืนสีดำมาด้วย ถึงจะไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่ใช้สิ่งนี้ยิงข้าให้จบๆ จะถือหอกมาแทงให้เจ้าเสือมันสวนกลับง่ายๆ ทำไม บางทีอาจมีเงื่อนไขในการใช้ ช่างเถอะ ข้าถูกใจตั้งแต่แรกเห็นแล้วนี่นา งั้นเป็นของข้าเถอะนะ
“เจ้าควรมีสัญญายินยอม เพราะไม่เคยมีผู้ส่งสารแห่งสามภพขโมยพัสดุที่ต้องส่งซะเอง หากหมอนี่ร้องเรียนขึ้นมา ต่อให้เป็นหัวหน้าก็จนปัญญาจะช่วย”
“ข้าบอกแล้วไงว่าไม่ได้ขโมย ข้าแค่เอาคืนเฉยๆ!” ครึ่งเทพแสนน่ารักไม่ยอมเป็นผู้ร้ายหรอกนะ ข้าหยิบใบส่งมอบที่สำเร็จแล้วพลิกด้านหลัง ใช้เลือดของโพดีเซิร์กเขียนสัญญายินยอมแล้วนำนิ้วโป้งของอีกฝ่ายประ
