สาเหตุที่พยัคฆ์เมฆาทุกตนยังอยู่ในตราพันธะแม้ท่านราพิตต์ช่วยเขียนอักขระร่ายเวทบนแผ่นหลังเป็นเพราะต้องการให้เผ่าทั้งสามประมาท คิดว่าการจับตัวผู้ส่งสารนั้นช่างง่ายดาย หารู้ไม่ว่าคราวนี้พวกเราเตรียมตัวแก้เกมมาแล้ว ตั้งใจเผด็จศึกทั้งชาวทะเลทรายและคนจากองค์กรลับ
ฉะนั้นเมื่อถูกมัดทันทีที่ชี้นิ้ว รวมถึงสวมกุญแจมือกักพลัง โดนหามและบังคับให้ไปห้องบัลลังก์ซึ่งพื้นเต็มไปด้วยรอยสลัก ข้าจึงไม่หวาดกลัวตัวสั่นเช่นเคย
“อธิบายมาเร็วว่าต้องการพบท่านผู้นั้นทำไม”
“เจ้าอยากถามเรื่องนี้แน่หรือโพดีเซิร์ก ข้าอยากพบท่านผู้นั้นทำไมไม่สำคัญเท่าท่านผู้นั้นรู้จักพวกเจ้าอย่างไรมากกว่าละมั้ง เจ้าไม่เคยนึกสงสัยสักนิดเลยหรือว่าทั้งที่ได้การสนับสนุนอย่างดี แล้วทำไมอีกสองเผ่าถึงต่อกรได้อย่างทัดเทียม คงไม่ต้องให้ข้าเฉลยหรอกนะว่าเพราะอะไร”
“เพราะอะไร” โพดีเซิร์กพูดเสียงลอดไรฟันอย่างไม่อยากฟังแต่จำต้องฟัง
“เพราะทั้งสามเผ่าต่างถูกท่านผู้นั้นหลอกใช้อย่างไรเล่า เจ้าโง่เอ๊ย!”
โดนด่าโง่มานานได้ด่าคนอื่นบ้างโคตรสะใจ โพดีเซิร์กกำหอกแน่น เงื้อขึ้นคล้ายจะทิ่มแทงลงมา
“ถ้าฆ่าข้า แล้วใครจะช่วยให้เจ้าหูตาสว่างเล่า” ข้าว่าตัวเองก็ไม่ได้ปากจัดนะ แต่คงเพราะทะเลาะกับโฟรเซนหลายครั้ง ทักษะโต้เถียงเลยพัฒนาขึ้น “