ง ส่วนเผ่าอูฐขึ้นชื่อเรื่องความอึดถึกทน โชคดีที่ภารกิจของข้าต้องไปเผ่านี้ จึงไม่โดนหลอกล่อหรือทำร้ายใดๆ เมื่อตกอยู่ในค่ายกลและเรียกซีเอลออกมาไม่ได้ ข้าจึงยอมสวมกำไลแล้วถูกยัดเข้ากรงโดยดี พวกนั้นก็ซื่อบื้อซะไม่มี แทบจะปูพรมให้ข้าเดินด้วยซ้ำ”
“แล้วรอยเปื้อนบนเสื้อล่ะขอรับ”
“ข้าสะดุดล้มน่ะ”
“…”
เทียบกันแล้วประสบการณ์ข้ากับเจ้าเสือค่อนข้างโชกโชนและโชกเลือดสินะ
“ข้าเชื่อใจในสมาชิกสมาพันธ์ วันหลังหากเกิดเหตุการณ์นี้อีก เจ้าจงทำตัวดีๆ แล้วถ่วงเวลาก็พอ” แม้จีเซลไม่กล่าวต่อ แต่ข้าก็เดาได้ว่าเขาทำตัวเรียบร้อยเป็นตุ๊กตาน่ารักจนกระทั่งชาเร็ตไปช่วย ถ้าข้าเป็นเผ่าอูฐผู้หยาบกระด้าง หากจับเด็กน้อยได้ย่อมไม่กล้าทำอะไรรุนแรง ลองเปลี่ยนเป็นข้าสิ…
ต่อให้เผ่าอูฐจะไม่เจ้าเล่ห์ ไม่บ้าพลัง แต่ถ้าเผชิญกับความซวยของข้า ต้องเกิดเหตุการณ์ปั่นป่วนวุ่นวายจนอยู่เฉยไม่ได้อย่างแน่นอน!
“ตอนถูกขังข้าได้ยินชาวเผ่าอูฐคุยกันว่าเผ่าแมงป่องเกือบจะจับผู้ส่งสารได้แล้ว น่าจะเป็นซัทเซนกับเอริน เพราะพยัคฆ์เมฆาหนีเร็วเกินไป หัวหน้าเผ่าแมงป่องจึงหัวเสียมาก ระดมพลเกือบทั้งเผ่าขึ้นไปบนทรายเพื่อตามหา โง่เง่าชะมัด หากพวกเราหนีได้จะเดินเล่นต่อบนผืนทรายทำไม หาให้ตายก็หาไม่เจอ”
เจอสิ…เจอข้านี่ไง…
