ข้าขยำจดหมายทันทีที่อ่านจบ ใจจริงอยากปาทิ้งพื้นแล้วกระทืบซ้ำ แต่เจ้าเสือดันชูโปสเตอร์ขนาดใหญ่อวดข้าด้วยรอยยิ้มโคตรกวน
“เจ้านี่ดูดีนะ ดูดีกว่าเจ้าตั้งเยอะ”
“แหงสิ ข้าไม่ใช่ดาราชื่อดังแห่งแดนพรายนี่!” ข้าชี้นิ้วใส่คนหล่อในรูปอย่างไม่เข้าใจสักนิดว่าเป็นที่ชื่นชอบแถมรวยมากแล้วเว็กซ์เลอร์จะผันตัวเป็นขโมยทำไม พอถามเจ้าตัวก็บอกว่าเป็นงานอดิเรกเพื่อคืนความยุติธรรมแก่ชุมชน เพราะเขาจะเลือกล็อกเฉพาะเหยื่อที่น่าสงสัยว่าจะไปสร้างความเดือดร้อนให้ชาวพราย ยิ่งฟังยิ่งเคือง ข้าซื่อขนาดนี้ดูเหมือนมิจฉาชีพตรงไหน มองมุมไหนก็ออกจะน่ารักน่าเอ็นดู!
“เจ้าใช้ตามองหรือตาตุ่มมองกันล่ะ”
“เดี๋ยวต่อยจนตาโปนเลยนี่”
“ทำได้ก็ลองดู”
แล้วข้ากับเจ้าเสือก็ตะลุมบอนกันโดยมีโปสเตอร์ของเว็กซ์เลอร์ปลิวไปนอนแผ่กับพื้น ของที่ชาวพรายแย่งชิง เมื่ออยู่ในน้ำมือข้ากับโฟรเซนก็ถูกหมางเมิน
แม้จะยอมรับว่ารูปของเว็กซ์เลอร์หล่อมาก ผมสีขาวถูกจัดเป็นทรงเปิดเหม่งเผยให้เห็นใบหน้าน่าหลงใหลและดวงตาน่าลุ่มหลง แถมยังสวมเสื้อติดกระดุมไม่เรียบร้อยชวนให้สาวๆ ใจเต้นตึกตักยามเห็นผิวเนื้อละเอียดบริเวณไหปลาร้าไล่มาถึงแผ่นอก เมื่อรวมกับรอยยิ้มโปรยเสน่ห์แลเจ้าชู้กรุ้มกริ่มก็ไม่แปลกหากพวกเธอจะกรี๊ดสนั่นเมื่อเจอตัวจริง
ย้อนความสั
