กนิด หลังถูกเปิดเผยตัว สถานพยาบาลก็เต็มไปด้วยความวุ่นวาย
‘เว็กซ์ ขอลายเซ็นได้ไหม’
‘ข้าขอถ่ายรูปด้วยนะ’
‘อ๊ายยย ตัวจริงหล่อลากดินจนน่าจับฟัดมากๆ เลย’
พวกเราถูกสาวๆ รุมล้อม หรือให้ถูกคือเว็กซ์เลอร์คนเดียว แต่เพราะข้ายืนข้างๆ เขาแล้วชิ่งหนีไม่ทัน เลยถูกพวกเธอตีกรอบโอบล้อมจนไปไหนไม่ได้ ขณะที่ข้าพยายามทำตัวลีบที่สุด เว็กซ์เลอร์ก็เสยผมด้วยท่วงท่ากระชากใจที่สุด เสียงกรี๊ดดังสนั่นหวั่นไหว ข้าอุดหูที่เกือบแตกด้วยสีหน้าอ๊องอึน
‘วันนี้ข้ามีธุระสำคัญ คงจะอยู่ที่นี่ได้ไม่นานนัก ต้องขอโทษด้วยนะที่แจกลายเซ็นหรือถ่ายรูปกับพวกเจ้าไม่ได้’ เว็กซ์กล่าวกับเหล่าสาวๆ ด้วยใบหน้าที่แฝงความเสียดายอย่างสุดซึ้ง แต่ลับหลังแอบเอามือป้องปากเพื่อกระซิบข้างหูข้า ‘เจ้าเป็นผู้ส่งสารแห่งสามภพใช่ไหม รีบพาข้าออกจากที่นี่เร็วเข้า!’
‘ทำไมข้าต้องฟังคำสั่งเจ้าด้วย’
‘ข้าไม่ถือสาเรื่องยาแก้เมาค้าง ตกลงไหม’
ไม่ทันตอบเจ้าเสือก็ใช้เวทข้ามมิติกะทันหัน ทำเอาข้าเกาะแขนเว็กซ์เลอร์ส่วนหมอนั่นเองก็เกาะไหล่ข้าเมื่อรอบกายถูกปกคลุมด้วยความมืดและภาพพลิกตลบชวนวิงเวียน ไม่นาน พวกเราก็ถึงบ้านของเขาโดยสวัสดิภาพ โดยที่ข้ามีสีหน้าดีกว่าพรายหนุ่มซึ่งปิดปากคล้ายอยากจะอาเจียน
‘เจ้าเป็นอะไรหรือไม่’ ข้าถามอย่างมีน้ำใจ ยังคงจับแขนอีกฝ
