ังล้มเองเลยซวยจริงๆ
“ไร้สาระ” เจ้าเสือถีบข้าเบาๆ แล้วลุกยืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ข้าชี้นิ้วคาดโทษมัน ก่อนจะตะกายไปนั่งสงบเสงี่ยมเรียบร้อยเมื่อคาร์ทหรือเจ้าหน้าที่ฝ่ายเบ็ดเตล็ดของสมาพันธ์เลื่อนเก้าอี้ให้เหมือนมีเรื่องอยากคุยด้วย
“ฟังแล้วจำให้ดีนะเซอเซส เพราะบัตรประจำตัวมีคุณสมบัติหลายอย่างที่เป็นประโยชน์กับผู้ส่งสารมาก” คาร์ทริบบัตรประจำตัวในมือข้าพลิกไปด้านหลัง เมื่อไม่เห็นรูปน่าเกลียดของตัวเองก็รู้สึกดีขึ้นเยอะ “เช่นตัวเลขตรงนี้…คือเลขพิกัดที่เจ้ายืนอยู่ ส่วนตัวเลขถัดมานี้…คือปริมาณเงินในบัญชีของเจ้า บรรทัดที่สามคือวัน เดือน ปี และเวลาของสถานที่นั้นๆ ที่เจ้าไปเยือน เพราะแต่ละแดนมีเงื่อนไขเวลาที่แตกต่างกัน”