นั่นคือตัวเลขที่แสดงผล ณ ตอนนี้
“เจ้าอาจไม่เข้าใจเรื่องพิกัด แต่ไม่ต้องห่วง เพราะพยัคฆ์เมฆารู้จักตัวเลขนี้เป็นอย่างดี”
“ฉะนั้นเจ้าต้องพึ่งข้า” โฟรเซนโผล่มากระซิบข้างหูตอนไหนไม่ทราบ
“เจ้าสิต้องพึ่งพลังเวทของข้า!”
“ตอนนี้เจ้าเป็นสมาชิกเต็มตัว ไม่มีอะไรต้องจัดการอีกแล้วนอกจากรอรับภารกิจ” คาร์ทเอ่ยระหว่างปล่อยให้พวกเราตีกันตามสบาย “ไม่สิ เจ้าอยากย้ายห้องสินะ งั้นต้องไปแจ้งย้ายกับกลาเซียสหรือเพลโธรัส”
เพราะห้องเละมากเกินกว่าจะนอน เมื่อคืนข้ากับเจ้าเสือเลยเคาะประตูห้องพยาบาลเพื่อขออาศัยเตียงว่างๆ ในการพักผ่อน ด้วยเหตุนี้เขาเลยชินเวลาข้ากับโฟรเซนทะเลาะกันเป็นอย่างมาก เนื่องจากต้องทนฟังคำโต้เถียงและดึงผมยีหัวตลอดคืน
“พี่เพล? แจ้งพี่เพลได้ด้วยหรือขอรับ” ข้าถามในสภาพหัวยุ่งๆ เพราะโดนเจ้าเสือจัดการจนกระเซิง
“เพลโธรัสคือรองหัวหน้าสมาพันธ์ เผื่อเจ้าไม่รู้” คาร์ทมองข้าด้วยสายตาแปลกๆ เพราะในสามวันนี้พี่เพลช่วยดูแลเด็กใหม่หลายอย่างตามตำแหน่งที่ได้รับมอบหมายจากหัวหน้า ถึงว่าสิ…ข้าเจอหน้าเขาบ่อยสุดๆ
“ข้ากำลังพนันกับตัวเองเลยเชียวว่าเจ้าจะรู้ตัวเมื่อไหร่ ถ้าไม่มีใครบอก…คาดว่าตลอดชีวิต!”
“ข้าไม่ได้โง่ขนาดนั้นนะ ข้าแอบสงสัยแล้วจริงๆ นะ” ข้าเถียงโฟรเซน
“เจ้าคิดอะไรในหัวบ้
