าเสือถึงขนาดนี้ได้อย่างไร
“ตราพันธสัญญาจะประทับบนต้นแขนขวาของผู้ผูกพันธะทั้งสอง นอกจากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเสียชีวิตแล้ว ยังมีอีกวิธีหนึ่งในการทำลายพันธะนี้ นั่นคือการตัดแขนขวาทิ้งนั่นเอง ตอนนั้น…โฟรเซนคุงเลือกที่จะตัดแขนตัวเองเพื่อไม่ให้สายลับฉวยโอกาสจากการเชื่อมโยงจิตเพื่อโจมตีสมาพันธ์อีก ตอนนั้นวุ่นวายสุดๆ เลยละ เพราะพยัคฆ์เมฆาที่ไร้เจ้านายจะใช้พลังเวทได้ไม่เต็มที่ การฟื้นฟูบาดแผลเองก็ช้ากว่าคนปกติ ต่อให้พวกเราจะช่วยรักษาสุดความสามารถ ก็ทำได้เพียงยื้อชีวิตโฟรเซนคุงเท่านั้น เขาต้องทนทรมานไปหลายเดือน”
แต่ทรมานทางกายหรือจะเท่าทรมานทางใจ ข้าอยากลูบแมวตัวโตปลอบโยนเหลือเกิน
‘ไม่ต้อง!’
ไม่ได้ยินเสียงในหัวมานาน นึกว่ามันจะเลิกอ่านความคิดข้าเพราะไม่อยากฟังเรื่องในอดีตเสียอีก เป็นครั้งแรกที่ข้ารู้สึกดีใจที่ได้ยินเสียงนี้ แม้ว่าเรียกเจ้าเสือแล้วมันจะไม่ยอมตอบอะไรอีกก็ตาม
“เพื่อรักษาสภาพจิตใจที่ตกต่ำและรักษาแขนขวาให้งอกกลับมาใหม่ หัวหน้าจึงหาเจ้านายคนที่สามให้โฟรเซนคุงทำพันธะ เซอเซสคุงคงรู้อยู่แล้วว่าการทำพันธสัญญาจะทำให้ร่างกายของเจ้านายและสัตว์เลี้ยงอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุด ตอนนั้นโฟรเซนคุงยังไม่กล้าเปิดใจรับเจ้านายคนใหม่อย่างเต็มที่ เขายอมทำตามคำสั่งหัวหน้าก็เพื่
