“ทำเวลาได้ดีเหมือนกันนะ” พี่เพลเริ่มบทสนทนาด้วยรอยยิ้มหวาน…หวานพอๆ กับขนมในมือคู่หูนั่นแหละ พยัคฆ์เมฆาแต่ละตนมีเอกลักษณ์สุดๆ!
เริ่มจากพี่ซัฟเฟอร์ หรือซัฟเฟอรัสซึ่งนั่งตรงหน้าข้า ผมสีเพลิงสดดั่งเปลวเพลิง จัดเป็นทรงชี้ยุ่งเหยิงแต่กระนั้นเจ้าตัวก็จับมัดไว้ด้านหลังเป็นจุกเล็กๆ ดวงตาคมดุชี้ขึ้นแลข่มขวัญ ยิ่งบวกกับรอยสักลายหัวกะโหลกสีดำสนิทใต้ตาซ้ายยิ่งเพิ่มความน่ากลัวจนแวบแรกที่เห็นแอบผวา
ทว่าใครเลยจะรู้ ภายใต้ใบหน้าไม่รับแขกนั้น กลับมีนิสัยเด็กๆ อย่างอาการติดขนมหวานชนิดกินได้ทุกที่ทุกเวลา แถมยังมีน้ำใจแบ่งให้ข้าด้วยราวหาพรรคพวกคอเดียวกันเพราะพี่เพลไม่ชอบทาน
คนที่สอง…คือเสือสาวนามเอรินที่ข้าไม่รู้ว่าชื่อเต็มๆ ของเธอคืออะไร แต่ที่แน่ๆ คือเธอเป็นจ้าวความเร็วทั้งที่ดวงตาทั้งสองนั้นปรือลงพร้อมจะปิดทุกเวลา ใบหน้าสวยนั้นดูไม่รับแขกพอๆ กับพี่ซัฟเฟอร์ แต่กลับเป็นอาการเฉยชาของคนอดนอนซะมากกว่า
คนที่สามเป็นชายหนุ่มมาดดีที่นิสัยคล้ายพี่เลี้ยงกึ่งพ่อบ้าน ผมสีทองยาวรวบมัดด้านหลัง สวมชุดสูทเนี้ยบเป๊ะ เขามีดวงตาสีครามแบบเดียวกับผู้เป็นนาย เป็นพยัคฆ์เมฆาที่มีนามว่า…ซีเอล
ซึ่งโฟรเซนแอบกระซิบบอกข้าว่าสีตาและสีผมจริงๆ ของคนคนนี้ไม่ได้เหมือนกับที่เห็นตอนนี้สักนิด คาดว่าจะเปลี่ยนไปตามความประสงค์ข
