องเจ้าตัวเพื่อเอาใจเจ้านายตัวน้อยอย่างจีเซล
นิสัยไม่ต้องพูดถึง เพราะอาการติดเจ้านายชนิดยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม ทะนุถนอมราวเป็นแก้วใสเปราะบางพร้อมจะแตกทุกเมื่อ ซึ่งกลับตาลปัตรทันทีเมื่อพ้นสายตาเจ้านาย รอยยิ้มหวานพลันแปรเปลี่ยนเป็นแสยะ คำพูดอ่อนน้อมแฝงหยอกเย้าจะกลายเป็นถ้อยคำถากถางดูแคลน
บุคคลนี้…เป็นเสือสองหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย!!
คนต่อมาช่างแปลกประหลาดนัก เพราะเขาช่างเหมือนโฟรเซนไปเสียทุกอย่างทั้งรูปร่างหน้าตา แต่นิสัยไม่ขี้แกล้งชอบปั่นหัวเท่า หรือไม่แน่ว่าแอบร้ายลึก แม้ทรงผมจะเป็นแบบเดียวกัน คือซอยสั้นด้านหน้า ส่วนด้านหลังปล่อยยาวจนถึงกลางหลัง แต่สีผมของเฟนเซลนั้นเป็นสีเงิน และมีดวงตาเป็นสีน้ำเงินครามราวห้วงลึกของมหาสมุทร
เขาคนนี้คือพยัคฆ์เมฆาของหัวหน้ากลาเซียส!!
และที่ขาดไม่ได้ก็คือ…โฟรเซนโฟเรซิน เจ้าเสือสุดกวนของข้าเอง…
เจ้าเสือผิวเข้มกว่าชาวบ้านเล็กน้อย ยิ่งเดินเคียงข้ายิ่งตัดกันจนเห็นชัด เพราะไม่มีสิ่งใดที่ข้าและมันเหมือนกันเลยสักอย่างเดียว
มันสูง ข้าเตี้ย
มันแกร่งกว่าข้า ซึ่งข้าไม่เถียง
ผมของมันเป็นสีทองสว่างโดดเด่นยามราตรี แต่ผมข้าเป็นสีรัตติกาล แม้จะมีสีเงินแซมบางส่วนก็ตาม
ดวงตาของมันเป็นสีเลือดน่ากลัว คมดุและชี้ขึ้นอย่างสัตว์ป่า ส่วนตาข้ากลมโตดูใสซื่อ ส
